Ben je als inkoper straks deel van de oplossing of deel van het probleem? We mogen prangende vraagstukken niet uit de weg gaan, zo vindt NEVI. Ruim baan dus voor kwesties die verder gaan dan bedrijfsresultaten. Een boeddhistisch klooster, ergens hoog op een bergtop in de Himalaya. We zien een monnik een grote bel luiden. Een idyllisch beeld. Maar dat verandert snel. De camera draait 180 graden en in binnen enkele seconden voltrekt zich vanuit die richting een verschrikkelijk rampscenario. Een monsterlijke vloedgolf, duizenden meters hoog, overspoelt de bergen en verplettert het klooster alsof het niets is. De boodschap? Nergens is men veilig voor deze ramp. Helaas. Deze keer gaan we er allemaal aan. Vrees niet, dit is natuurlijk maar fictie. Een scene uit de spectaculaire rampenfilm ‘2012’, die momenteel in de bioscoop draait. Hoogstwaarschijnlijk zal de mensheid niet op deze manier eindigen, maar het weerspiegelt wel een ander somber toekomstbeeld. Een scenario waarin oprakende hulpbronnen, overbevolking en vervuiling een rol spelen. ‘Ben je als inkopers straks deel van de oplossing of deel van het probleem?’ Dat is de vraag die Eliott Thijssen, partner van advies- en onderzoeksbureau Significant aan de aanwezigen stelde tijdens het NEVI Jaarcongres 2009. Inzet? Het ‘spookjaar’ 2050. De wereld veranderd, wat doen we hiermee? Significant zag hierin reden tot een mini-symposium met een heel ander karakter dan we gewend waren. PPP
Het is eens een heel ander verhaal dan de inkoopmodellen en verhalen over sourcing, boardroom alignment en supply chain management die meestal onderwerp van gesprek zijn wanneer inkopers zich verzamelen tijdens vakinhoudelijke bijeenkomsten. Toch vindt de NEVI het belangrijk om een rol te spelen in de ‘verduurzaming’ van het inkoopproces. Het begon al met de serie bijeenkomsten in het kader van ‘Bart Vos on Tour’, waarin de Tilburgse hoogleraar Vos gedurende het jaar 2009 het evangelie van het Maatschappelijk Verantwoord Inkopen verkondigde. Daarmee liep hij vooruit op het jaarthema van de inkoopvereniging. ‘People Planet Purchase: aan de slag met Maatschappelijk Verantwoord Inkopen.’ Veelbetekenend was er dan ook in het logo van het NEVI Jaarcongres een aardbol verwerkt, tegen een achtergrond van groen gebladerte. Een congres dat plaatsvond in de sprookjesachtige setting van de Efteling. Een toepasselijke omgeving, gezien die ene hamvraag die maar steeds blijft hangen. Want blijft het een sprookje, of gaan we hier écht mee aan de slag? In de Fata Morgana, waar de mensen van Significant hun presentatie deden, hing op de vrijdag van het jaarcongres een gevoel van urgentie. Ook onder de bezoekers. Maar hoeveel is er van die urgentie over wanneer de inkoper op maandochtend weer plaatsneemt achter zijn bureau op zijn werkplek? Wellicht is dat een wat al te sceptische gedachte, zeker gezien de aard van de bijeenkomst. Thijssen: ‘Noem het naïef, maar zorgen maken is niet productief.’ Het is kenmerkend voor de toon van middag. ‘Urgentie is een woord dat veel valt, maar ook perspectief is belangrijk. Mensen reageren niet alleen op urgentie. Kijk maar naar de verkiezing van Obama, die dat zo mooi illustreert.’ Het onderwerp vraagt om iets anders dan scepsis, zo meent hij. ‘Het is belangrijk om niet direct gaten te schieten in het verhaal, maar om er eens na te denken over de mogelijkheden. Maak deel uit van de oplossing.’ Exponentiële tijden
Om te onderstrepen dat we leven in bijzonder tijden, of zelfs exponentiële tijden, werd er een filmpje vertoond. Startpunt was een foto van een pas geboren meisje. In welke wereld leeft zij in pakweg 2050, als zij 40 of 41 jaar is? Wat volgde was een duizelingwekkende reeks feiten: Dat China binnenkort de meeste Engelssprekenden zal herbergen wist u misschien, net als dat er in India een indrukwekkende kenniseconomie in de maak is. Maar wist u bijvoorbeeld dat de tien meest gevraagde banen in 2010 in 2004 nog überhaupt nog niet bestonden? Dat er in 2009 11,5 keer meer zoekopdrachten in Google werden ingevoerd dan drie jaar geleden in 2006? Dat er alleen dit jaar al meer nieuwe informatie is ontstaan dan in de 5.000 jaar daarvoor? Kortom, we leven in exponentiële tijden. Maar ook tijden, zo weet Thijssen te vertellen, waarin we nog maar voor 65 jaar aardgas voorradig hebben, voor 42 jaar aardolie, voor 170 jaar steenkool en ook de mogelijkheden voor kernenergie eindig zijn, met een voorraad van 101 jaar.
Gelukkig biedt de razendsnel voortschrijdende stroom aan kennis hoop op innovatieve oplossingen, zo is de boodschap. In 2049, zo is de verwachting, is de techniek zover dat iedereen voor duizend dollar een computer kan kopen die de gezamenlijke rekenkracht van de complete mensheid overtreft. We zijn dus nog niet verloren. Maar goed, dit is de verwachting. Welke rol kan de inkoper hierin spelen? Inkoper
Significant komt uit op vier gebieden waar een inkoper een verschil kan maken. Vertrouwen hebben in de vindingrijkheid van de mensheid bijvoorbeeld. Thijssen: ‘Stimuleer innovatie, creatie door leveranciers waar dit kan. En zoek niet het commodity segment als dit niet nodig is.’ Of het verkiezen van open systemen. In deze razendsnelle tijden heeft het vasthouden van kennis geen enkele zin meer, zo betoogt hij. ‘Kennis is niet langer meer macht. Deel je kennis met leveranciers en kijk daarbij bijvoorbeeld naar de kracht van gedeelde kracht bij Wikipedia. Professionele netwerken en sociale netwerken lopen daarbij door elkaar, zoals linkedIn, Hyves en Inkopers-Café.’ Ook het denken in kansen, eerder dan in efficiency, en het gunnen van rendement in ruil voor prestaties aan leveranciers zijn manieren waarop de inkoper een verschil kan maken in het verhaal van Thijssen. De boodschap is duidelijk. Trekken we ons terug in een spreekwoordelijk klooster hoog in de bergen en zien we de golf over ons heen trekken of kiezen we voor een andere, actievere oplossing? |
