Het outsourcen van procurement leek vijf jaar geleden ‘the next big thing’ te worden, maar verder dan een handvol deals kwam het niet. Hoe zit het nu? Volgens Erik Beulen van EquaTerra B.V. lijkt de markt weer in beweging te komen. Wat is er toch aan de hand met het outsourcen van procurement? Of eigenlijk, wat is er toch aan de hand met het niet outsourcen van procurement. Dat was de centrale vraag in het blad European Leaders in Procurement, bijna vijf jaar geleden. Ondanks de ‘buzz’ rond het onderwerp, vooral afkomstig van onderzoeksfirma’s als Everest, Aberdeen en IDC, waren er nog maar een handvol grootschalige procurement-outsourcingdeals geweest. Het magazine noemde enkele redenen voor het gebrek aan enthousiasme. Voorbeelden zijn de angst om minder controle over de functie te hebben, van mening zijn dat inkoop een kernactiviteit is, al gedane investeringen in inkoop-tools, niet in staat zijn om een sluitende business case te maken en het niet aan boord hebben van een overtuigende CPO. Hoe zit dat nu, bijna vijf jaar later? IT-outsourcing en in de slipstream daarvan Business Process Outsourcing hebben een grote vlucht genomen. Maar ook procurement lijkt te zijn aangehaakt in de ‘follow the sun’-gedachte van voornamelijk het offshoren van diensten naar landen als India en de Filippijnen. Onder bedrijven die procurement hebben ondergebracht in outsourcingscontracten bevinden zich namen als Airbus en Sara Lee, aansprekende organisaties die in hun sectoren een voortrekkersrol hebben. En, wellicht minder leuk voor de doorsnee Nederlandse procurement-professional, het verschijnsel zal alleen nog maar meer voorkomen. Piet Procurement zal zijn werk door toenemende offshoring steeds vaker zien verdwijnen in de jaren tot 2014, zo valt uit recent onderzoek van marktanalist Hackett Group te herleiden. Ingelost
De belofte lijkt dus wel ingelost. Erik Beulen, hoogleraar Global Sourcing aan de universiteit van Tilburg en tevens werkzaam bij EquaTerra (tegenwoordig onderdeel van het KPMG-netwerk), ziet daarnaast ook een trend van marktconsolidatie. “Er zijn momenteel veel overnames, dit in navolging van de IT-markt, waar je dit veel hebt kunnen zien.” Gekeken naar procurement outsourcing onderscheidt Beulen drie categorieën: strategic sourcing, operations en accounts payable. De sterkste groei zit in source to procure. Beulen: “Het procure to pay-stuk, blijft dominant, maar de groei blijft achter.” Recent onderzoek, uitgevoerd door Procurement Leaders, toonde aan dat maar liefst 65 procent van de onderzochte bedrijven niet in staat was om het financiële gewin van een eventuele outsourcing van procurement te meten. Beulen: “Het maken van een sluitende business case is een voorwaarde voor succesvolle outsourcing. “Kun je het niet aantonen, dan moet je het niet doen. Een groot probleem bij procurement outsourcing is het inzichtelijk maken van de eigen kosten in de organisatie. Als je zelf niet weet wat de kostenniveaus zijn kun je aanbiedingen, van welke partij ook, niet op waarde schatten.” Bedrijfsvoering
Wat zullen de gevolgen zijn, wanneer bedrijven eenmaal beter in staat zijn om sluitende businesscases te maken? Moeten Nederlandse inkopers dan voor hun banen vrezen? Beulen: “Ik denk dat de invloed van procurement outsourcing zich vooral laat zien in repetitief werk. Bijvoorbeeld door het opzetten van een accounts payable-fabriek in de Filippijnen. Een logische keuze, waardoor wel enige verschuiving in werkgelegenheid zal zijn. Maar aan de andere kant, door dingen efficiënter te doen, zorg je er ook voor dat je een betere bedrijfsvoering hebt. Het is dus meer een macro- dan een microperspectief dat je moet nemen.” Beulen verwacht dat de groei nu wel doorzet. Waarom? “De bedrijvigheid op het gebied van allianties tussen outsourcers, dat doen partijen niet als ze niks van de markt verwachten. Het is iets wat je als organisatie serieus zou moeten overwegen, maar, zoals gezegd, dan moet je wel weten hoe je er voor staat.” |
