Crisis in Motor City. USA. De hoogste tijd voor Chrysler. GM en Ford om leveranciers eindelijk eens serieuzer te behandelen.
De Noord-Amerikaanse auto-industrie kende het afgelopen jaar verschillende tegenslagen. De omzet bij Chrysler zakte in oktober met 35 procent. evenals die van Ford. GM deed het met 45 procent zelfs nog slechter. De overheid blokkeerde een "bail-out" van 25 miljard dollar en miljoenen banen staan op de tocht. Een leidende denktank. het "Center for Automotive Research" (CAR) in Ann Arbor. Michigan. schetste twee mogelijke doemscenario"s: óf de drie producenten zien zich gedwongen hun operaties te beëindigen. met het verdwijnen van 2.95 miljoen Amerikaanse arbeidsplaatsen in het eerste jaar als gevolg. óf de "Grote Drie" knippen in de kosten en werkgelegenheid om aan de krimpende markt tegemoet te komen. wat een fusie van twee van de drie bedrijven zou betekenen. met een verlies van 2.45 miljoen banen. Beide scenario"s zijn zeer goed mogelijk binnen de komende twaalf maanden. en rampzalig voor de Amerikaanse economie.
"We leefden op voet van oorlog"
Met spanning wacht de industrie dan ook af hoe de regering van de nieuw gekozen president Obama vanaf 20 januari gaat handelen. Ondertussen zoeken bedrijven en overheid naarstig naar middelen om de industrie te redden en houden zij zoveel mogelijk bedrijfsonderdelen tegen het licht. De inkooporganisatie kan wel eens de sleutel bevatten om de boel weer op de rails te krijgen. zo meldt het Amerikaanse vakblad Purchasing. In het verleden beschuldigden leveranciers autofabrikanten er vaak van te veel op prijs te sturen. In hetzelfde artikel geeft Ford"s vice-president global purchasing Tony Brown dat ook toe. ‘Leveranciers en Amerikaanse autobedrijven leefden vroeger zo ongeveer op voet van oorlog met elkaar. Het is tragisch. maar waar". zo zegt Brown. Discutabele sourcing-praktijken als het stelen van bedrijfseigen technologieën door fabrikanten bij hun leveranciers en. het daarmee "rondshoppen" om te kijken of zij ergens een lagere prijs konden bedingen waren zeker geen uitzondering. Vandaag de dag is dit een stuk minder gangbaar. maar het is een schrikbeeld dat zeker nog rondspookt bij veel leveranciers.
Het is een begin. maar het mea culpa van Brown is tekenend voor de voorzichtig veranderende houding van Amerikaanse autobouwers. Vijftig jaar geleden kon de toenmalige president van GM. Charles "Engine Charlie" Wilson het Congres nog botweg vertellen dat "wat goed is voor GM. goed is voor het land". Inmiddels is er geen plaats meer voor een dergelijke arrogantie. In de dramatisch verschuivende Noord-Amerikaanse automarkt is meer winst te halen bij leveranciers dan alleen een lagere prijs. beseffen nu zelfs de meest hardnekkige autofabrikanten. Een gezonde supply base betekent een gezond bedrijf. een les die toe te passen is in bijna elke branche. zo doceert Purchasing.
Gezonde leveranciers
"Inzakkende verkopen. juist tijdens de enorme herstructuring die momenteel plaatsvindt. Voeg daaraan de gevolgen van de kredietcrisis en je hebt een ontzettend fragiele situatie in de supply chain. zo zegt David Andrea namens de leveranciersorganisatie OESA in hetzelfde blad. Deze trends drijven autofabrikanten ertoe om meer aandacht te besteden aan de financiële situatie van hun leveranciers. Iets waarvan verschillende bedrijven. zoals de Noord-Amerikaanse tak van Honda en GM toegeven het intensiever zijn gaan doen.
Wat trouwens niet wil zeggen dat er niet meer op de kosten word gelet. Logisch. Tweederde van de waarde van een afgeronde auto die uit de productielijn rolt. is gecreëerd door leveranciers. die ook verantwoordelijk zijn voor 40 procent van het totale bedrag dat opgaat aan Research & Developement. De meeste experts zijn het erover eens dat de leverancier bereid is om de prijs te letten. op de voorwaarde dat ze worden behandeld als volwaardige partner en zolang de fabrikant er aan werkt de overall costs terug te brengen. Leveranciers vertellen OESA dat als hun klanten stabiele productieschema"s en -processen hebben. de kosten om zaken met deze klanten te doen beter te managen zijn. Nogmaals Andrea: "Die klant mag dan nietsontziend zijn in het omlaag brengen van de prijs. de kosten om er zaken mee te doen zijn nog steeds lager en de relatie zal positiever zijn."
Ford
Concrete veranderingen bij Ford zijn volgens Brown onder meer het organiseren van kleinschalige meetings met leveranciers – om inzage te geven in productieplannen. over een termijn van acht tot tien jaar. met specifieke informatie over de producten die in de komende drie jaar worden gelanceerd. Een andere verandering is langere contracten. voor de volledige levensduur van een voertuig of programma. om het risico voor leveranciers terug te brengen. In ruil daarvoor moeten leveranciers ook informatie over hun financiële staat geven om het risico voor Ford terug te brengen. Iets dat Honda en Toyota altijd al deden maar een gebied waarop Ford naar eigen zeggen grote stappen maakt.
Het is niet alleen zoet. maar soms ook zuur voor leveranciers. Want ook het terugbrengen van hun aantal en het aanwijzen van key suppliers is een speerpunt van het nieuwe inkoopbeleid van Ford. Het bedrijf had te maken met een teveel aan leveranciers. terwijl sommige leveranciers capaciteitsoverschotten hadden die opliepen tot wel 50 procent. Ford vaart hier een agressieve koers om te bepalen wie de key suppliers zijn. Brown: "Je kunt je voorstellen dat niet iedereen me kerstkaarten gaat sturen dit jaar."
Nederland
Het is de vraag of de aanpassingen in het inkoopbeleid voor de grote Amerikaanse autobouwers op tijd komt. Het noodplan van 25 miljard dollar voor GM. Chrysler en Ford kwam begin november niet door het Amerikaanse congres. waarna de problemen in rap tempo toenamen. met als gevolg een verzoek van 34 miljard dollar een maand later. Onderhandelingen hierover lopen nog. Vooral bij GM. dat naar eigen zeggen alleen al 4 miljard nodig heeft om het einde van 2008 te kunnen halen. zijn de problemen nijpend. De hamvraag is dan ook: komt de omslag op tijd?
Auteur: Koos Plegt
|
