Sietse,

Het is jammer dat je suggereert, dan wel ervaart dat bij de meeste organisaties inkopers nog steeds een rol als politieagentrol vervullen. Met name bij de overheid zie je dat inderdaad nog veel, maar de toegevoegde waarde van die inkopers (voor de eigen organisatie) acht ik beperkt. En door leveranciers aan de door jou genoemde aanbestedingen te laten meedoen kan het effect uiteindelijk zelfs negatief zijn. Ontevreden interne klanten en gefrustreerde leveranciers.

Ik ben er echter wel van overtuigd dat er steeds meer inkopers zijn die weten waar het in hun organisatie om draait en proberen inhoudelijk een goede bijdrage te leveren aan het bereiken van de organisatiedoelen. Dat vraagt van de inkoper echter wel een inhoudelijke betrokkenheid en expertise op vakgebied, zodat samen met de interne opdrachtgever via een gezond proces van sparren en uitdagen de juiste manier van aanbesteden wordt gevonden. En dat kan wat mij betreft best tot een onderhandse opdrachtverstrekking leiden.

Van belang is dat de inkoper beseft dat inkopen (handelsinkopen uitgezonderd) een faciliterend proces is ten doel van de primaire activiteit van de organsiatie. Bij gebrek aan kennis van dit primaire proces neigt een inkoopafdeling al snel haar eigen processen (de "regels", beleid en rechtmatigheid) tot hoofddoel te verheffen.  Probeer dan als afdellings- of projectmanager je eigen doelen op een verantwoorde manier te behalen. De door jou geschetste discotheek komt dan in beeld. En we weten allemaal dat het in een lege disco niet gezellig is. Dus wat mij betreft mag de inkoper zich veel meer als propper opstellen, die er voor zorgt dat de tent  elke week volzit.

Marco van Bentum
Projectinkoper