Vindt u het elk jaar ook weer raar om voor het eerst het nieuwe jaartal te schrijven? Tegen de tijd dat je daar weer aan gewend bent, komen bij mij de narcissen al weer boven de grond. Bovendien heb ik nog steeds moeite om jaartallen van ná 1999 uit te spreken in zinnen zoals: “geboren in ‘73” of “muziek uit de jaren ‘80”. Het smoelt gewoon niet lekker als je zegt dat je auto uit ’04 (vier) is of dat je sinds ’06 (zes) bij die ene organisatie werkt. Je hoort trouwens wel steeds vaker dat 2010 wordt uitgesproken als ‘twintig-tien’. Het is even wennen, maar ik vind het best prettig klinken. Inmiddels is twintig-tien aangebroken. Veel mensen hebben plannen voor het nieuwe jaar gemaakt. En misschien zelfs wel voor het nieuwe decennium. Net als tien jaar geleden bij de millenniumwisseling. Dat was ook zo’n moment waarop je over je eigen middellange termijn nadacht. En, wat is er bij u van terecht gekomen? Zijn al uw plannen gerealiseerd en zijn al uw wensen uitgekomen? Doet u nu iets wat zelfs ook maar in de buurt komt van wat u tien jaar geleden plande? Verstokte inkopers van toen kopen nu vast nog steeds wel in. Maar er zijn in de laatste tien jaar ook veel ‘zij-instromers’ ons mooie vak met hun niet-inkoopkennis komen verrijken. Slimme mensen, die tien jaar geleden nog leraar waren, marketeer, hr-functionaris of bijvoorbeeld staatssecretaris. Hadden zij (of misschien bent u er zelf wel één van) überhaupt van inkoop als beroep gehoord? Ik zelf niet. Maar nou ben ik ook geen prototype zij-instromer. En naast plannen heeft u voor het nieuwe jaar vast ook al goede voornemens gemaakt. Slecht gedrag waar u zich al jaren aan ergert en waar u nu écht eens wat aan wilt doen. Meer bewegen, minder eten en een betere balans tussen werk en privé, scoren bij mij al jaren erg hoog. Maar ja, het vlees is zwak… Op het professionele inkoopvlak heb ik ook goede voornemens. Ik ga dit jaar serieus meer aandacht besteden aan contract- en leveranciersmanagement. Daar ligt nog zoveel fruit op de grond, dat het bijna jammer is om überhaupt fruit te gaan plukken. Hoe laag het ook hangt. Daarnaast ga ik er in mijn werk hard aan trekken om te zorgen dat door de aantrekkende economie, de spotlights op inkoop niet zullen doven. Het momentum waar we nu in zitten, moeten we zien vast te houden. Dat kan door met de juiste mensen in je organisatie mee te denken over mogelijke post-recessiemaatregelen. De toegevoegde waarde van inkoop zal weer verschuiven naar zaken als het snel binnen kunnen halen van leveranciersinnovaties en het verminderen van toeleverrisico. Ik ben erg nieuwsgierig naar uw goede inkoopvoornemens. Als u die heeft gemaakt, mail ze dan aan me en ik zal de meest opvallende voornemens volgende maand in een top-5 met u delen. Maar goed, nu is het eerst Nieuwjaar. Mét z’n rare tradities. Telkens als ik bijvoorbeeld de traditionele Nieuwjaarsduik op 1 januari op televisie zie (wat is dat trouwens een commercieel evenement geworden), vraag ik me af wat deze mensen bezielt om hun hart zo gruwelijk op de proef te stellen. Zou het een bewijs van vitaliteit voor ze zijn? In mijn ogen zegt het dan hoogstens iets over hun lichamelijke fitheid. Ik geloof niet dat daar ooit inkopers tussen zullen lopen. Inkopers zijn niet zo impulsief, zetten eerst de voor- en nadelen op een rijtje en analyseren zorgvuldig de risico’s. Toch? Een ingetogen inkoper gaat zeker niet met een oranje Unox-muts op z’n hoofd het ijskoude water in. Dat geloof ik nooit. Nu we de feestdagen achter ons hebben, kunnen we weer met frisse zin op naar de voorjaarsvakantie. Skiën in de Franse Alpen. Fijn om weer ergens naar toe te kunnen werken. Of zou er eerst nog een Elfstedentocht komen? Als dat zo is ben ik er bij! Aan de finish bij de Bonkevaart in Leeuwarden. Dan houd ik mezelf warm met een fles Beerenburg. Tegen de tijd dat die halfleeg is, waarschijnlijk ook met een gesponsorde ijsmuts op m’n hoofd. In de vorm van een glas bier of een kop erwtensoep. Dan maar even geen inkoper…. Wim Nieland |
