Uiteindelijk willen we bijna allemaal wel duurzaam zijn. Als persoon maar ook als organisatie. De vraag is alleen in welke mate willen we dat zijn? Welk niveau willen we bereiken? En misschien wel de belangrijkste: wat mag ons dat kosten? Welke gemakken willen we daarbij opzij zetten? En wie gaat ons daarin voor? Onlangs kwam er weer een tender voorbij van een groot aantal rijksoverheidsorganisaties tezamen. Er moest zoals altijd een gigantische hoop papier worden ingeleverd en dan graag wel drie maal gekopieerd. Op de vraag in de Nota van Inlichtingen wat de drijfveer was om dat zo te willen volgde het simpele antwoord: ’Gemak’. Wat mag duurzaamheid kosten? Niet alleen financieel, de directe pecunia. Welke gemakken zijn we bereid opzij te zetten? In een rapport van PwC vorig jaar werd overigens aangetoond dat groen inkopen niet duurder hoeft te zijn (Collection of statistical information on Green Public Procurement in the EU- January 2009). Dan moet je wel willen kijken naar de Life Cycle Costs en niet alleen naar de directe out-of-pocket kosten. Eigenlijk dus op een duurzame manier je kosten beoordelen. Voor het bereiken van duurzaamheid is veel nodig. Innovatieve oplossingen, internationale regelgeving, praktische hulpmiddelen en voorlichting hoe je wat kan bereiken. Maar het belangrijkste is toch wel leiderschap. En dat hoeft niet perse alleen op het hoogste ‘board’ niveau te zijn. Ook op middle of senior management niveau zijn duurzame leiders nodig. Goed voorbeeld doet volgen immers. Dat inkoop een belangrijke bijdrage kan leveren aan bereiken van duurzaamheidswinst vinden we allemaal wel. Zijn er inkoopmanagers bekend die het goede duurzame voorbeeld geven? Moeten we die niet eens in het zonnetje gaan zetten? Een titel meegeven?
Met de ‘Sustainability’ categorie in de Dutch Sourcing Award hebben we dan wel een start, maar op persoonsniveau zou nog beter zijn. Daarom op naar de Duurzaamste inkoopmanager of the Year verkiezing. |
