Beste heer Ploos,

Ik ga ervan uit dat het een teaser is waar u graag reactie op terug krijgt van inkopend Nederland, maar de kolom getuigd m.i. van een beperkte generaliserende blik naar deze wereld.

Mvg

Philip Stokvis

Man en paard worden niet met name genoemd, maar ik vind deze publicatie niet kunnen. Het is van horen zeggen en "hoor en wederhoor" is niet toegepast

Walther,

Het onderwerp in jouw column is een prachtig voorbeeld en een start voor een discussie over de ethiek van inkoper. Maar dit kan je ook breder trekken naar andere afdelingen binnen organisaties. Te vaak is het motto "What is in for me" in plaats van "What is in for us".

Uiteraard is de grens tussen wat kan en niet meer kan flinterdun en niet in ieder geval hetzelfde. Wel is jouw column een pleidooi voor openheid en transparantie.

Blijft de vraag of het voorbeeld in jouw column waar of niet waar is. Maar misschien hoor ik dat nog eens onder een borrel aan de bar.

groet, Bauke Boersma

Eens met de vorige twee reacties.

Het is inderdaad redelijk plat verwoord. Zo lijkt het alsof je boter op je hoofd hebt om als bedrijf/inkoper voor T-Mobile te kiezen.

De laatste kwaliteitswijer van de BTG (Nederlandse vereniging van bedrijfstelecommunicatie grootgebruikers) van 2009 geeft inderdaad aan dat T-Mobile minder scoort op het punt van vrij zijn van storingen t.o.v. KPN, maar haalt hier nog altijd een 6,5. Daarentegen scoort T-Mobile beter op prijs/prestatieverhouding, facturering, accountmanagement, inspelen op behoeften, nakomen van toezeggingen en snelheid van leveren.

Zonder de achtergrond te kennen, is het aan de bar dus wel snel oordelen over de keuze van een inkoper die je niet eens zelf hebt gesproken. Wellicht is er een weloverwogen keuze gemaakt, waarbij vrij zijn van storingen één van de aspecten was uit een groter scala aan overwegingen. Uit ervaring weet ik dat telefonie ook een hoop factuurellende met zich mee kan brengen. Daarnaast kan van hogerhand bewust gekozen zijn om minder geld te besteden aan mobiele telefoniekosten. 

Echter, ook hier is, net als bij alle inkooptrajecten, wenselijk om goed te specificeren wat je wilt en waar het aan moet voldoen (incl. benoemen van regio's/situaties waarin men werkt). Het is bekend dat in bepaalde situaties (zeker binnen gebouwen) de ene provider beter werkt dan de ander. Veelal wordt dit bepaald door de afstand tot de dichtsbijzijnde zendmast. In specifieke gevallen kunnen er, bij voldoende gebruik, door providers extra maatregelen worden genomen zoals het plaatsen van steunzenders. 

Maar goed, ik ga er eveneens maar van uit dat dhr. Ploos een prikkelend stukje heeft willen schrijven. Maar in dat geval had hij beter geen namen kunnen noemen. Want op een dergelijke manier iets verwoorden zonder feiten te benoemen kan je nog op een claim voor smaad opleveren. 

Ethiek in de Inkoop is wat mij betreft een kernwaarde. De schets herken ik niet. Het thema op deze manier "behandelen" heeft zogezegd een baard van een meter, en voegt helemaal niets toe. Onderhoudend om te lezen kan ik het nu ook niet bepaald vinden. In de laatste alinea construeert de schrijver een nieuwe situatie die futloos wordt afgesloten. Het misbakseltje is plotseling af.

Wat de redactie ertoe heeft bewogen om juist dit artikel een 2e plaatsje op internet te geven is mij een raadsel.