Tegenwoordig is er overal wel een te vinden: de zelfstandige interim ‘inkoopprofessional’ die werkelijk alles lijkt te kunnen. Allemaal even ‘resultaatgericht’ en met ‘specifieke’ ervaring. En laat die ervaring nou altijd toevallig precies zijn in datgene wat de potentiële opdrachtgever op dit moment wenst! En uiteraard beschikbaar voor ‘leuk’ werk en tegen een ‘zacht’ prijsje. Ik heb ernstig te doen met bedrijven en overheden die op basis van dit soort mooie verkoopbeloftes klakkeloos een interim inkoop ‘professional’ inhuren zonder een degelijke selectie toe te passen, laat staan referenties te controleren. Opdrachtgevers lijken zich niet te realiseren dat iedere ‘Fred’ of ‘Janet’ een fancy bord voor een tuinhuisje kan zetten, zijn/haar CV eenvoudig kan omkatten en zichzelf ongestraft kan uitgeven voor interim inkoopprofessional. Kortom, ik constateer dat het begrip "zelfstandig interim inkoopprofessional" snel devalueert. Een zorgelijke ontwikkeling lijkt mij. Ik kom geregeld inkopers in vaste dienst tegen die zich niet zo druk maken om hun toekomst. De crisis – ook die van ongekende omvang het afgelopen jaar in interimland- lijkt geheel aan hen voorbij te zijn gegaan en er wordt simpelweg gezegd, "als ik straks geen passende baan in loondienst kan krijgen, dan word ik toch gewoon ZZP-er?" Ik zet een bord in de tuin, maak wat heisa en reclame op sociale netwerken en voila dat is het, alsof dit een 'laatste redmiddel' is en heel gemakkelijk te realiseren. Een verzamelplaats voor al het ongrijpbare niet echte werk. Door deze ontwikkeling wordt het als HRM-inkoper steeds lastiger om een echt gekwalificeerde interim inkoopprofessional te vinden. Immers, hoe scheid je het kaf van het koren (en er zit nogal wat kaf tussen!). Iedereen met voldoende budget kan inkopen, laat daar geen misverstand over bestaan. Het is immers gemakkelijk praten als je een zak geld hebt 'weg te geven'. De verkopers komen wel en de contracten komen echt wel tot stand. Maar geld en middelen zijn schaars en alleen de echte inkoopprofessional is in staat om daadwerkelijk het verschil te maken binnen een organisatie, zeker in slechte economische tijden. Om pseudo - zelfstandige inkoopprofessionals te weren is er eigenlijk behoefte aan een objectief keurmerk, een soort ISO certificering of andersoortig keurmerk die in staat is om het kaf van het koren te scheiden. Maar 'interimmer- zijn' in Nederland is een vrij beroep waarbij iedere uitoefenaar zich vrij kan vestigen zonder enig objectief toetsingscriterium voor toelating. Voor de meeste beroepen in Nederland zijn er beroepsverenigingen die een bepaalde kwaliteitscontrole hebben, denk aan registeraccountants en makelaars. Als deze beroepsbeoefenaars gecertificeerd zijn en zich niet aan de regels houden dan kunnen zij uit hun beroepsvereniging gezet worden. Voor zelfstandige inkoopprofessionals kennen we dit niet en is feitelijk momenteel alleen een interimbureau de enige inhoudelijke kwalitatieve filter tussen opdrachtgever en opdrachtnemer. Het zou wellicht een mooie taak zijn voor NEVI om hier criteria voor op te stellen, waar is anders een beroepsvereniging voor? Maar bij deze beroepsvereniging is men bezig met andere inkoopzaken en lijkt vooralsnog niemand zich hier echt druk om te maken. Wat levert de interimmer nu echt, welke daadwerkelijke ervaring heeft hij/zij en hoe krijgt dit zijn weerslag in de uitvoering en de bijbehorende facturatie? Te vaak nog geloven opdrachtgevers dit wel en wordt er pas ingegrepen als er problemen in het project ontstaan, het budget bijna op is of men (te laat) geconfronteerd wordt met de juridische en fiscale valkuilen bij externe inhuur. En dan is het te laat; men kan moeilijk terug en de wonden moeten worden gelikt. Specialistische inkoopbureaus die óók bemiddelen in zelfstandige interimprofessionals zullen in het belang van hun reputatie, door deskundige selectie, de lat hoog leggen en werken met gedragscodes en bijbehorende kwaliteitsnormen. De interim inkopers worden "gevonden", "gewogen" en "gevolgd". "Gevonden" in de massa "gewogen" op bewezen ervaring en of het uurtarief in balans is met de huidige markt en nadrukkelijk gevolgd " in zijn/haar ontwikkeling. Dit zegt natuurlijk nog niet alles, maar resultaten en ervaringen uit het verleden geven wel een indicatie voor kwaliteit in de toekomst en voorkomt beunhazerij in zelfstandig inkoopland. Zowel de serieuze ondernemende zelfstandige inkoopprofessional als opdrachtgevers zijn niet gebaat bij een groeiend leger van straatinkopers die er uiteindelijk zitten voor het uurtje-factuurtje principe. Zolang er geen objectief keurmerk is, is een zeer belangrijke rol weggelegd voor de HRM-inkoper. Door te selecteren op inhoudelijke bewezen kwaliteit, gebruik te maken van de aanwezige expertise in de markt en niet alleen prijs als enig doorslaggevend criterium te gebruiken (iets dat helaas in het fenomeen "marktplaats" gemeengoed dreigt te worden), kunnen grote teleurstellingen voorkomen worden. Hierdoor kan het inkoopvak zich positief ontwikkelen en voorkomen we dat het woord 'interim inkoopprofessional' een negatieve bijsmaak krijgt bij opdrachtgevers en dat "Fred en Janet" vanuit hun chalet alleen nog maar aandacht hebben voor hun persoonlijke arbeidsvoorwaardenpakket! |
