Knelpuntproducten hebben een hoog inkooprisico, maar hebben een minder grote invloed op de winst. Ze vertegenwoordigen een relatief geringe waarde (in geld uitgedrukt), maar zijn kwetsbaar wat hun toelevering betreft.

Knelpuntproducten vertegenwoordigen een relatief geringe waarde, maar kunnen slechts van één of enkele leveranciers worden betrokken (bijvoorbeeld: postbezorging, software). De leverancier is de dominante partij. Dit kan zich uiten in relatief hoge prijzen, lange levertijden en slechte service.

De strategie is het verzekeren van de levering. De tactiek is reduceren en vermijden van ‘unieke’ (lees monopolistische) leveranciers. De te ondernemen acties zijn:

• Het verruimen van specificaties;
• Het ontwikkelen van en/of aandacht voor alternatieven;
• Het creëren van competitie, marktwerking;
• Het standaardiseren.