Inloggen
Login met InkopersCafé account Account aanmaken

Premium logo's

Premium logo's

Premium partners

Sidebar premium

Sidebar premium

Gold partners

Sidebar gold

Sidebar gold

Silver partners

Sidebar silver

Sidebar silver
22
01
18
Nancy van Bemmel
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Door Nancy van Bemmel
Dossier: Duurzaam inkopen
Soort: ,

3 MVO-trends voor 2018

Duurzaam inkopen, een circulaire keten en maatschappelijk verantwoord ondernemen (MVO) staan steeds vaker op de agenda. Zowel publiek als privaat moeten bedrijven er ‘iets’ mee. Er zijn steeds meer tools, certificaten en convenanten op de markt die bedrijven een stapje in de goede richting kunnen helpen. Wat gaat er komend jaar op dit gebied spelen?

In dit kader spreekt InkopersCafe.nl met Trude Vredeveld, projectmedewerker bij het MVO Platform en Pauline Overeem, senior researcher bij de Stichting Onderzoek Multinationale Ondernemingen (SOMO). Het MVO Platform is een netwerk van Nederlandse maatschappelijke organisaties en vakbonden die actief zijn op het gebied van MVO. Het platform lobbyt voor overheidsbeleid dat enerzijds MVO stimuleert en anderzijds zorgt dat nalatige bedrijven ter verantwoording geroepen kunnen worden. SOMO is daarnaast een onafhankelijke non-profit onderzoeks- en netwerkorganisatie. SOMO onderzoekt sinds 1973 op eigen initiatief multinationals en de gevolgen van hun activiteiten op mens en milieu.

Vredeveld en Overeem onderscheiden drie trends op het gebied van MVO voor 2018.

  1. Steeds meer bedrijven maken hun toeleveranciers bekend
    “Steeds meer bedrijven maken hun toeleveranciers bekend. Hier kunnen we een voorzichtige positieve trend in ontdekken. Vaak blijft de informatie dat ze over hun leveranciers publiceren wel beperkt”, vertelt Overeem. Vredeveld vult aan: “Binnen het Kledingconvenant worden bijvoorbeeld wel de fabrieken van de aangesloten partijen bekend gemaakt, maar er worden geen links gelegd met bedrijven. Als je iets weet van een misstand bij een fabriek, weet je nog niet wie je daarop aan moet spreken. Dat is zonde.”

    Er is wel een groeiende vraag naar transparantie en op ten duur zullen bedrijven daar gehoor aan moeten geven. “We hebben laatst een lijst gemaakt van kledingbedrijven die openheid van zaken geven over hun leveranciers. We verwachtten van te voren dat dit slechts een handvol bedrijven zou zijn. Toch kwamen we uit op zo’n 40 kledingmerken die in een bepaalde mate transparant zijn. Dat vonden wij veel. Alhoewel het eigenlijk maar een schijntje is van het totaal.”
  2. Aandacht voor de United Nations Guiding Principles wint terrein
    “We verwachten dat er het komende jaar meer aandacht komt voor de United Nations Guiding Principles on Business and Human Rights (UNGPs)”, stelt Overeem. De UNGPs zijn internationale richtlijnen die duidelijk voorschrijven wat overheden en bedrijven kunnen doen om mensenrechten te beschermen. Vredeveld: “Wereldwijd hebben landen zich aan deze richtlijnen gecommitteerd, waaronder ook Nederland. Sinds het ontstaan van de richtlijnen in 2011 zijn er tal van mogelijkheden voor bedrijven om hier ook iets mee te gaan doen. Denk aan maatschappelijke organisaties, experts, de overheid en multistakeholder initiatieven, die tools bieden om in ieder geval een eerste stap te zetten. Ik denk dat bedrijven zich vooral moeten realiseren dat zij degenen zijn die de verantwoordelijkheid dragen. Je aansluiten bij een certificeringssysteem of convenant is bijvoorbeeld een mooie stap, maar let wel: je kunt de verantwoordelijkheid voor de keten niet afkopen.”

    “Een van de kernelementen van de richtlijnen is een risicoanalyse”, vervolgt Vredeveld. “Je hoeft geen gebruik te maken van een agent of een buying house. Je hoeft niet in risicolanden in te kopen. Het zijn bedrijfsmatige keuzes die meer of minder risico’s met zich meebrengen. Hoe beter je de leverancier kent, des te makkelijker het is om bepaalde schendingen aan te kaarten en aan te pakken. Ik denk dat er geen bedrijf is dat kan beweren dat hij nooit en te nimmer betrokken zal zijn bij een bepaalde schending. Dat kan altijd gebeuren. Maar heb je er ook oog voor?”

    Overeem: “Weet waar je instapt als je gaat produceren in een lagelonenland. Zorg dat je het land, regio, fabriek, eigenaar en de vakbonden kent. Je moet echt veel onderzoek doen van tevoren. Wil je ook weer weg uit het land waar je hebt geproduceerd? Dan moet er ook aandacht en werk besteed worden aan je vertrek.”
  3. Overheid besteedt meer aandacht aan MVO via wetgeving
    “Er is nog lang niet genoeg wetgeving op het gebied van MVO”, vindt Vredeveld. “Maar er komen wel mooie initiatieven aan. Momenteel ligt de Wet zorgplicht kinderarbeid bij de Eerste Kamer. Dat is een wet dat zich richt op het uitbannen van Kinderarbeid, omdat dit een van de schrijnendste schendingen is. De wet verplicht bedrijven onder andere om al het mogelijke te doen om schendingen in hun keten te voorkomen.”

    Er is nog een ander wetsinitiatief dat nog in de kinderschoenen staat. “Dat is de Wet ruimte duurzaamheidsinitiatieven. Deze moet het mogelijk maken voor bedrijven om samen te werken op het gebied van duurzaamheid. Wanneer bedrijven nu graag de handen ineen willen slaan, bijvoorbeeld op het gebied van eerlijke lonen, dan worden ze vaak tegengehouden door de mededingingswet.”

    “We hopen wel dat er nog meer wetgeving aankomt op dit gebied. Voor bedrijven is het dan ook duidelijker wat er van hen wordt verwacht en zo wordt er ook een gelijk speelveld gecreëerd.”

Dit artikel is onderdeel van het dossier ‘ketenverantwoordelijkheid’. Eerder verscheen het artikel 'Kledingindustrie maakt vuile handen in Myanmar'. 

 

Nancy van Bemmel
Door Nancy van Bemmel
Nancy van Bemmel is een gedreven journalist. Voor Inkopers-café zet ze zich graag in om inkopers snel van het allerlaatste nieuws te voorzien. Heeft u tips voor Nancy? U kunt haar mailen via: nancy@inkopers-cafe.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.