Inloggen
Login met InkopersCafé account Account aanmaken

Premium logo's

Premium logo's

Premium partners

Sidebar premium

Sidebar premium

Gold partners

Sidebar gold

Sidebar gold

Silver partners

Sidebar silver

Sidebar silver
30
03
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Door Koos Plegt
Dossier: Overheidaanbesteding
Soort:

Aanbesteden in gildemodel: schoolproject met drie petten

Enkele éénpitters begonnen onlangs gezamenlijk aan het Europees aanbesteden van een nieuw- en verbouwingstraject voor scholen. 'Dit is heel verfrissend.'

SEPP (Self Employed Purchasing Professionals), een samenwerkingsverband van zzp’ers, werkt gezamenlijk aan een aantal Europese aanbestedingen van scholen. Onlangs, op vrijdag vijf maart, was de kick-off van het project. De leiding is in handen van Menno Karres, initiator van SEPP. ‘De aanbestedingen zullen zeker een groot succes zijn, want er werken zo’n vijf ervaren inkopers aan. Vijf minder ervaren inkopers lopen een “stage” in het project om ervaring op te doen met Europees aanbesteden van werken.’
 
Sinds de oprichting van SEPP in 1998 is deze uitgegroeid tot een groep van meer dan 200 zelfstandige professionals. Lange tijd  als een groep binnen het sociale netwerk LinkedIn, maar tegenwoordig al veel meer dan dat. ‘Ook in het echt komen we elkaar tegen en bij elkaar over de vloer. Internet is leuk en aardig, maar de beste contacten zijn toch de contacten aan de keukentafel.’ Karres beaamt dat het als éénpitter nuttig is om regelmatig ervaringen en ideeën uit te wisselen met collega’s. ‘Het is belangrijk om ergens bij te horen. Maar wij gaan verder dan de meeste professionele netwerken. We knopen verschillende dingen aan elkaar. En we zijn daarbij wel gratis, maar hebben een strenge ballotage.’ In 2009 baarde SEPP opzien doordat het een enquête organiseerde met daarin de ervaringen van leden met bemiddelingsbureaus. Iets dat de groep binnenkort gaat herhalen, zo vertelt Karres.

Gildemodel
Maar wat moest de groep ‘aan elkaar knopen’ om als netwerk meer te betekenen voor de leden? Daarvoor zocht men naar een traditionele benadering in een nieuw jasje. ‘Het zou fijn zijn als we vanuit een gildemodel opdrachten gingen doen, was de gedachte. Kennisdeling was daarin belangrijk’, zegt Karres. ‘Want laten we eerlijk zijn, de kennis die er nodig is in het inkoopvak is heel summier. Ervaring daarentegen is juist bepalend.’ Daarom wil SEPP samen opdrachten doen. ‘Niet alleen om elkaar de bal toe te spelen, maar juist zo, dat een zzp’er een opdracht doet in een gemengd gezelschap van ervaren en onervaren collega’s.’ Niet elke opdrachtgever is daar echter even happig op, zo geeft hij aan. Vooral de overheid ziet het niet zo zitten.

Dat het in dit project wel lukt, is doordat Karres zelf in het schoolbestuur zit van een school die zowel een nieuwbouw als een verbouwing van oude klaslokalen Europees gaat aanbesteden. In die hoedanigheid heeft hij maar liefst drie petten op: als initiator van SEPP, bestuurslid van de aanbestedende dienst en als uitvoerder. ‘Door een projectleider van buiten te halen hebben we die functies kunnen scheiden. Ik zit zelf op de achterbank bij het project.’ Over het project is hij enthousiast. ‘We hebben vijf inkopers die extreem ervaren zijn op het gebied van Europees aanbesteden van werken, versterkt met vijf minder ervaren inkopers. Het versterkt elkaar. De onervaren mensen doen veel ervaring op en voor de ervaren mensen werkt het verfrissend.’

Gemeente
De gemeente doet de beschikking en maakt geld vrij, waarna het bestuur de keus heeft om de gemeente te laten regisseren of om zelf als bouwheer op te treden. Dat is ook precies de reden waarom Karres niet wil aangeven om welke gemeente het hier gaat. Lokale overheden zijn soms minder betrouwbare partners, zo vindt hij, en deze gemeente is daar zeker geen uitzondering op. ‘Veel gemeenten zijn qua inkoop van werken nog helemaal niet volwassen. En dat terwijl er onder de zelfstandige inkopers cracks te vinden zijn die soms al meer dan tien jaar Europese aanbestedingen doen.’

De samenwerking tussen professionals binnen het project is constructief en de inkopers hopen erop in de toekomst meer aanvragen te krijgen. ‘Scholen, maar ook bijvoorbeeld zorginstellingen komen vaak uit bij dure adviesbureaus. Wij steken in op rechtmatigheid, maar ook op duurzaamheid en betrokkenheid.’ Karres is graag bereid die thema’s toe te lichten. ‘Binnen gemeenten zie je vaak dat ze boven de aanbestedingsgrens toch niet aanbesteden. Projecten worden dan gesplitst om onder de grens te blijven en opdrachten weggezet bij bevriende bedrijven. Dat staat marktwerking en professionaliteit in de weg. Bovendien werk je te hoge kosten en lage kwaliteit in de hand.’

Budgetten
De regelgeving en procedures bij gemeenten zit duurzaamheid in de weg. ‘De bouw van de school gebeurt vanuit het bouwbudget van de gemeente, maar de exploitatie gaat via het budget van het bestuur. Je ziet dus dat de gemeenten bouwkosten laag willen houden, wat een nadelig effect heeft op de exploitatie. Je krijgt dus een gebouw van bordkarton en je stookt je daarna de blubber. Eigenlijk is het onbestaanbaar, maar het is niet zo eenvoudig te veranderen. Het budgetrecht is het enige echte recht van de gemeenteraad en daarom echt heilig voor de gemeente.’
In het genoemde scholenproject besteden bij SEPP aangesloten inkopers een geïntegreerd contract aan, dat aan strikte regels moet voldoen. ‘Als schoolbestuurder heb ik het voordeel dat ik daar van die regels op de hoogte ben. Het is een heel aparte wereld, de scholenbouw. Vooral wat betreft de scheiding tussen bouw en exploitatie. Zeker in de huidige markt is dat erg lastig. Duurzaamheid is juist een investering, maar de gemeente ziet het vooral als kostenpost.’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.