Inloggen
Login met InkopersCafé account Account aanmaken

Premium logo's

Premium logo's

Premium partners

Sidebar premium

Sidebar premium

Gold partners

Sidebar gold

Sidebar gold

Silver partners

Sidebar silver

Sidebar silver
04
06
09
Maarten Smits van Oyen
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Door Maarten Smits van Oyen
Dossier: Inkoop
Soort:

Belgi? en Inkoop

Tot voor kort werden vele grote Nederlandse bedrijven geleid door Belgen : ING (Jacques Tilmant), Hagemeyer (Rudi de Becker), maar ook bij Fortis, Heineken, Nedcar en het inmiddels in zeer zwaar weer verkerende Kroymans. Andersom werkt het niet zo. Is dit toeval of houden Hollanders van Belgen ? En andersom wat minder ?

Beide landen verwachten dat het aan de andere zijde van de grens wel enigszins anders is, maar zeker niet in al te hoge mate. Dat de verschillen in zakendoen in de praktijk substantieel zijn, leidt tot veel misverstanden.

Even wat cultuurverschillen
Belgen zijn minder direct, meer hiërarchisch ingesteld en over het algemeen verbaal minder sterk; ook komen ze niet gauw met hun ongevraagde mening. Over het algemeen vinden ze Nederlanders luidruchtig, arrogant, brutaal en niet te vergeten : krenterig. Belgen hebben over het algemeen voor Nederlanders geen warm gevoel. En dat werkt in ons nadeel.
Nederlanders daarentegen hebben niet zo een sterk beeld van de Belgen. Misschien wat timide, bourgondischer ingesteld, minder goed georganiseerd en tenslotte kibbelend over de meest onbenullige zaken (Belgische politiek).
Eén van de misverstanden is bijvoorbeeld dat een Belgisch “ja” ook ja betekent. Van belang is om in België meer tussen de regels door te lezen; ook te horen wat er niet gezegd wordt. In Nederland is sprake van een overleg (polder) model, gebaseerd op gelijkheid en consensus. Een gruwel voor de Belgen. Belgen denken meer in directieven, de baas zegt wat er moet gebeuren en dat wordt zonder morren ook zo uitgevoerd.
De Nederlander is zakelijker, wat betekent dat hij snel to the point wil komen, kort en efficiënt, de Belg wil eerst een relatie opbouwen voordat hij/zij zaken wil doen. Dus, uitgebreid tafelen en dan niet over zaken praten, maar een relatie opbouwen.

“De indirecte manier van handelen van de Belg heeft te maken met het grotere belang dat wordt gehecht aan eer. Iemand in een vergadering direct aanvallen getuigt niet van goede smaak. Problemen op tafel leggen, zeggen wat je wilt en meteen een beslissing nemen, dwingt de ander openlijk positie te kiezen, en misschien te verliezen. Resultaat: beslissingen worden vooraf genomen, of achteraf, maar in elk geval buiten de vergadering.”

“In Nederland laat je als manager je mensen heel vrij. Je geeft ze een opdracht en een week later vraag je hoe het ermee staat. In het begin deed ik dat in België ook. Dat ging stroef. Toen ik ging vragen waarom, kreeg ik het verwijt dat ik ongeïnteresseerd was. In Nederland zien werknemers het als een vorm van wantrouwen wanneer je over hun schouders meekijkt. In België is het een blijk van interesse.”

Maar, België is een “groot” land, in de zin dat de cultuurverschillen groot zijn.

België is een “groot” land

België bestaat uit 3 gewesten (landsdelen), Vlaanderen, Wallonië en Brussel.
De onderlinge verschillen zijn groot, maar ook binnen Wallonië resp. Vlaanderen zijn grote verschillen te vinden. Wallonië is grotendeels Franssprekend, maar een klein deel is Duitssprekend. Dat zijn al verschillende werelden. In Vlaanderen wordt het geld verdiend en is veruit de grootste economische bedrijvigheid van deze twee gewesten. Oost-Vlaanderen (Antwerpen o.m.) verschilt weer huizenhoog van West-Vlaanderen. Oost-Vlaanderen is al heel wat ontspannender dan omgeving Brugge of Kortrijk. In West-Vlaanderen is de baas de baas. De medewerker, hoe senior ook, houdt zijn mond dicht in zijn aanwezigheid. 

Het mooie is wel dat de Belg een groot plichtsbesef heeft, hard werkt en gedreven is.

Ondernemen in België
Dit vereist uithoudingsvermogen. In Nederland zit niemand op de starter te wachten, maar in België helemaal niet. Je zult een netwerk moeten opbouwen, je verdiepen in de specifieke arbeids- en fiscale wetgeving. Constateren dat die per gewest verschillen en dat de gewesten vooral niet met elkaar samenwerken, waardoor de regeldruk en de administratieve overhead nog meer toenemen. En, er is een stevig wantrouwen tegen ondernemingen met een Nederlandse moeder. Doorzettingsvermogen is dus wel verstandig, plus de wetenschap dat je Belgen met Belgen moet vangen en vooral niet met Hollanders, die zijn te weinig sensitief. Tot voor kort stond België onder de (rijkere) Nederlanders weliswaar bekend als belastingparadijs, maar voor werkgevers is de belastingdruk daarentegen bijzonder hoog.  De werkgeverslasten zijn bijv. 35% voor zakelijke dienstverlening, waar die in Nederland orde grootte 7% is. Het hebben van personeel is daarmee een dure hobby in ons buurland.
Het prospectie (acquisitie) proces in België vereist een netwerk, de relatie is meer persoonsgebonden dan in Nederland, er zal dus eerst een soort klik moeten ontstaan, alvorens men met je wil samenwerken. Dit vereist daarom een langere aanloopperiode en een andere strategie dan in Nederland. Face-to-face contact is belangrijk en leidt tot aanzienlijk meer resultaat dan cold calling.

Inkopen in België
“Het aankoopberoep is in België onvoldoende gekend”, is een veelzeggend citaat. Onder meer is dit te merken aan het ontbreken van inkoop-opleidingen op A1-niveau (bachelor niveau). Inkoop als opleidingsvak is meestal een beperkt onderdeel van een logistiek management opleiding. De positie van inkoop in de organisatie is veelal van onvoldoende niveau om over strategische issues mee te kunnen praten, de multinationale bedrijven uitgezonderd.
Omdat België een KMO (MKB-) land is, met andere woorden beschikkend over relatief veel middelgrote en kleinere bedrijven, is inkoop over het algemeen nog sterk transactie-gericht en speelt het geen rol bij de belangrijke discussies in deze ondernemingen. Bij de overheid is de rol van inkoop nog vrijwel onbekend.
Het magere gewicht dat in het algemeen aan inkoop gegeven wordt, is ook te merken aan het gegeven dat de aanwerving (recrutering) voor inkoopfuncties veelal wordt uitbesteed aan uitzendbureaus.
In België wordt in zeer beperkte mate gebruik gemaakt van interim-inkoop professionals die ondersteunen waar en indien dat nodig is.
Wel is een geleidelijke professionaliseringsontwikkeling in inkoop te zien, mede ingegeven door de contacten vanuit Vlaanderen met Nederland. Dit toont zich bijvoorbeeld in het nog voorzichtige ontstaan van bureaus die hun dienstverlening specifiek op de inkoop discipline richten en in het aantrekken van professionals van buiten België, voor zware management posities. Bij de grootste bedrijven is een tendens waarneembaar om inkoop meer gewicht te geven door het hoger in de organisatie te positioneren.
Kortom, ook in België komt inkoop langzamerhand op de kaart te staan bij de grootste organisaties. Maar, er is nog een grote inhaalslag te maken.

Een citaat : “er is geen enkele business-alignment, inkoop heeft nog een veel te stoffig imago, het moet sexy worden. Dan kun je ook de goede mensen aantrekken”

Maarten Smits van Oyen
Door Maarten Smits van Oyen
Maarten Smits van Oyen is mede-eigenaar en directeur van Xentys, dat zich richt op outsourcing van inkoop. Daarvoor is hij gedurende 10 jaar mede-eigenaar en directeur van InQuest geweest. Zijn carrière begon bij KPN waar hij 12 jaar werkte, met name op (management) posities binnen de inkoop. In inkopend Nederland heeft Maarten Smits van Oyen een bekende naam.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.