Inloggen
Login met InkopersCafé account Account aanmaken

Premium logo's

Premium logo's

Premium partners

Sidebar premium

Sidebar premium

Gold partners

Sidebar gold

Sidebar gold

Silver partners

Sidebar silver

Sidebar silver
15
07
14
Wim Nieland
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
10
Door Wim Nieland
Dossier: Overheidaanbesteding
Soort:

Culture eats strategy before breakfast

Ik moet er vaak om gniffelen. Nieuwe bestuurders met grote plannen. Vaak relatief jonge mannen en vrouwen met behoorlijke ambities die de theorie uit de schoolbanken fris in hun hoofd hebben zitten. Ze komen “vers” binnen, analyseren het probleem, maken een plan van aanpak en gaan fanatiek aan de slag. Zij gaan het totaal anders doen! Ik wed dat je bij het lezen van het voorgaande een voorbeeld in je hoofd kreeg. Een reorganisatie, de implementatie van één of ander ERP-systeem, een besparingsproject, een lean-traject of nog een andere hype...

Laatst hoorde ik een verhaal over een wethouder. Hij had zijn gemeentesecretaris opdracht gegeven “de laatste cent uit inkoop te knijpen.” Het water stond de gemeente tot aan de lippen, dus dan moet je wat. Het zwembad was al geprivatiseerd, het aantal buurthuizen gehalveerd en logopedie op de basisschool was ook al afgeschaft. Er gold al een jaar een vacaturestop en alle externen waren er al uitgezet. De wethouder had goede verhalen gehoord over inkoopbesparingen bij omliggende gemeenten (het gras bij de buren…). Dus waarom niet bij hen?

De inkoopcoördinator had zijn handen er al vrij vlot van afgetrokken. “Als je geen budget hebt, kun je ook niet besparen,” luidde zijn argument. Trouwens, hij had het hier veel te druk voor. Wel kwam hij met het lumineuze idee om een consultant in te huren op no-cure, no-pay basis. “De kost gaat voor de baat uit” was geen optie meer, bij gebrek aan cash. Met de aanstaande decentralisaties (en bijbehorende financiële onzekerheid) voor de deur, vond de gemeentesecretaris dat een aantrekkelijk idee. De inkoopcoördinator had nog net tijd om een externe inkoopdienstverlener aan te besteden.

De consultant kwam binnen, werkte een besparingsplan uit, kreeg goedkeuring van het College van B&W en ging met een team van de gemeente aan de slag. Goede projecten die veel geld op zouden leven. Ethisch verantwoord, dus niet simpelweg het mes op de keel van een paar grote leveranciers zetten. Ook niet van het niveau van de “tien procent brieven”. Wel moesten er keuzes gemaakt worden. In een aantal werkgroepen trok de consultant met ambtenaren op om de besparingen binnen te harken. Flink geld, dus daar zou iedereen wel voor warmlopen…

Niets bleek echter minder waar. De ambtenaren gingen stevig met hun hakken in het zand staan. Ze voelden de operatie als een enorme bedreiging. Besparingen realiseren zou betekenen dat ze zelf jarenlang te veel geld hadden uitgegeven. Wat ook zo was. Dat moest (letterlijk) koste wat kost voorkomen worden. Dus stonden ze niet open voor nieuwe ervaringen. Wilden ze niet leren hoe het beter kon. Het besparingsplan werd gaandeweg het verhaal van de tien kleine negertjes. De tegenwerking van de ambtenaren bleek sterker dan de implementatiekracht. Het College van B&W – en de consultant – bleven achter met lege handen.

Kort geleden hoorde ik de wijsheid “Culture eats strategy for breakfast.” En ik vrees dat het waar is. Als je de cultuur niet mee hebt, vergeet je verandering dan maar. Rationele en meetbare gegevens leggen het af tegen emotie en onderhuidse spanningen. Als de cultuur tegen zit, berg je dan maar!

Wim Nieland
Door Wim Nieland
Wim Nieland is directeur publiek bij adviesbureau AevesBenefit. AevesBenefit adviseert, levert interim oplossingen en voert executive search diensten uit voor alle commerciële functies binnen uw organisatie (inkoop, sales en marketing). Kijk voor meer informatie op AevesBenefit.com.

Reacties:

  • Anoniem | 15-07-2014 om 12:45

    Inderdaad, zonder draagvlak is de kans op succes minimaal.
    Olaf Wijman

  • Anoniem | 16-07-2014 om 15:30

    Beste Wim,

    Aeves is een adviesorganisatie die structureel veranderingen wil doorvoeren met kwaliteitsvolle professionals in o.a. het publieke domein. Zeg je nu dat je met je armen over elkaar gaat staan omdat een organisatie niet bereid is te veranderen: Als inkoopadviseur bij de rijksoverheid zou ik AEVES graag een opdracht willen gunnen waarbij AEVES beoordeeld wordt op aantoonbare prestatiecontracten met als KPI veranderingsmanagement. Hoe ga jij dingen veranderen als je je eigen concept niet eens kan verkopen bij een beetje weerstand en kritiek als gevolg van de heersende bedrijfscultuur?

    • Anoniem | 25-08-2014 om 15:12

      Wat een kortzichtige en oppervlakkige reaktie! Het verhaal gaat heus ook wel op voor de rijksoverheid. In het hypothetische geval dat er binnen een organisatie geen eigenbelang (positie/macht, en vooral behoud daarvan) bestaat hebt u misschien gelijk, maar dat is in de realiteit helaas vaak niet het geval. In theorie hebt u misschien gelijk, maar in de praktijk kan een organisatiecultuur alles vermorzelen. Helemaal als het management niet wil, want dan gaan ze net doen of ze het wel willen, en krijg je nog beroerdere (fake)resultaten.

  • Anoniem | 17-07-2014 om 16:18

    Toverwoorden zijn leiderschap en vooral hierarchie. Maar helaas, we leven in een tijd waairn zelfs de eindverantwoordelijken en externen maar aardig gevonden willen blijven worden. Netwerk enzo.

  • Anoniem | 20-07-2014 om 13:32

    Ik heb nu al AEVES van mijn shortlist geschrapt…

    • Anoniem | 25-08-2014 om 15:14

      Nou, dat is lekker professioneel zeg!

  • Anoniem | 20-07-2014 om 15:12

    Ik zou wel willen weten wat de ambtenaren van de gemeente hierover te zeggen hebben. Nu lijkt het alsof ze allemaal heel erg dom zijn en al jaren alleen maar heel veel geld over de balk smijten terwijl die ene inkoopconsultant een soort goeroe is die alles beter weet (alleen hij/zij kan de juiste keuzes maken) en in zijn eentje kan realiseren wat alle ambtenaren bij elkaar niet kunnen. Beetje rare, eenzijdige invalshoek!

  • Anoniem | 24-07-2014 om 09:04

    Heren, dames. Het feit dat deze column van Wim bij sommigen de nekharen recht overeind doet gaan is misschien wel het doel of het nut van een scherpe column…;-).
    De boodschap van deze column ‘an sich’ is waar en kan ik met 15 jaar inkoopervaring en 100 aanbestedingen op mijn kerfstok onderschrijven.

  • rjhogeveen | 28-07-2014 om 16:02

    Goed stuk Wim, ook herkenbaar bij de private organisaties. Ook daar wordt meestal aan de cultuur voorbij gegaan.

  • Anoniem | 03-09-2014 om 03:40

    Het doel en nut van een column is niet om de nekharen overeind te laten staan. Een column moet mensen tot nadenken bewegen maar moet wel meer belichten dan een populistisch standpunt. Dit is pulp.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.