Inloggen
Login met InkopersCafé account Account aanmaken

Premium logo's

Premium logo's

Premium partners

Sidebar premium

Sidebar premium

Gold partners

Sidebar gold

Sidebar gold

Silver partners

Sidebar silver

Sidebar silver
24
03
14
Wim Nieland
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
6
Door Wim Nieland
Dossier: Inkoop
Soort:

De (a)sociale inkoper?

Hóe je je competenties ook hebt ontwikkeld, niemand vindt het leuk om asociaal genoemd te worden. Of het nou gaat om de HEMA (die eenzijdig 4% korting en 120 dagen betalen ‘afkondigde’), om Geert Wilders (die ongegeneerd ‘Minder-Minder-Minder’ laat scanderen), of om Poetin (de in no-time de Krim annexeerde). Drie voorbeelden waarop de term ‘asociaal’ van toepassing is. Het is eenvoudig om asociaal gedrag te benoemen. Veel moeilijker dan sociaal gedrag. Sociaal is geaccepteerd en dus de norm. De ‘sociale’ politieke partijen zijn eigenlijk niet zozeer vóór sociaal, als wel tégen asociaal beleid. Kennelijk is dat al onderscheidend genoeg.

Inkopers hebben van nature de behoefte om in te schatten hoe de machtsverhouding ligt ten opzichte van hun leveranciers. Op basis daarvan bepaal je je strategie. Je gaat weloverwogen met zijden handschoentjes óf met het mes op tafel het gesprek in. Het onderhandelt lekkerder naar mate je onafhankelijker van een leverancier bent.

Nu ontstaat er op dit moment een nieuwe subcultuur binnen het inkoopspectrum. Die van inkopers die zich bezig houden met het ‘sociale domein’ van gemeenten. U weet wel, voor de taken die in het kader van de decentralisatie vanuit het Rijk naar de gemeenten gaan (jeugdwet, wmo en participatiewet). Vanaf 1 januari 2015 kopen de gemeenten zelf de zorg- en welzijnstaken in. Er ontstaat een bijzondere situatie waarin op dat moment contracten met leveranciers afgesloten en geïmplementeerd moeten zijn. Saillant detail: er is dan 25% minder budget beschikbaar voor die diensten dan nu. De spanning onder inkopers neemt hierdoor toe: zij moeten de besparingsdruk verenigen met het uitgangspunt van ‘een zachte landing’ (alle zorgafnemers blijven in eerste instantie bij hun ‘eigen’ aanbieder). Je moet er voor de kosten dus met een gestrekt been in (hefboom segment) maar je mag geen averij oplopen: paradoxaal. Als inkoper in het ‘sociale domein’ moet je dus de competentie beheersen om op eieren te lopen. Je moet heel goed begrijpen hoe de wetten in elkaar zitten, hoe de marktverhoudingen liggen, wie de ‘macht in de keten’ heeft, hoe de kostenstructuur in elkaar zit, welke belangen de Gemeenteraad heeft, en ga zo maar door. Een complexe opgave, met een grote sociale verantwoordelijkheid.

Ben je dan asociaal als je een inkoopstrategie opstelt die een kostenreductie van 25% bewerkstelligt? Of ben je asociaal als je het niét doet, waardoor de zorgafnemers 25% minder zorg geleverd kunnen krijgen?

Eén ding is duidelijk: het wordt nog flink doorwerken voor de inkopers om het allemaal op tijd geregeld te hebben. Je bent er niet met een aanbesteding in de markt zetten en je vaste riedeltje af te draaien. Relatief onbekende methoden als maatschappelijk en bestuurlijk aanbesteden vergen nog de nodige juridische en maatschappelijke kennis. Voor de zorgaanbieders geldt overigens hetzelfde. Zij zullen (voor het eerst) strategische keuzes moeten maken en met tendermanagement gaan inschrijven om hun werk zeker te stellen. Ik zie nog wel wat uitdagingen voor alle sociale partijen!

Wim Nieland
Door Wim Nieland
Wim Nieland is directeur publiek bij adviesbureau AevesBenefit. AevesBenefit adviseert, levert interim oplossingen en voert executive search diensten uit voor alle commerciële functies binnen uw organisatie (inkoop, sales en marketing). Kijk voor meer informatie op AevesBenefit.com.

Reacties:

  • Anoniem | 25-03-2014 om 16:27

    Scherp blog, complimenten. Duivels dilemma. Voor de inkopers.

  • mbrugman | 25-03-2014 om 20:35

    Actueel thema, inkopen in het sociale domein is een niche binnen het inkoopvak in de publieke sector. Het is de vraag of hier traditioneel wordt ingekocht of dat we hier te maken hebben met het maken van verantwoorde keuzes mbt het beschikbare budget… Dit vergt specifieke kennis en kunde van betrokkene.. Interessante ontwikkeling, dat zeker!

  • Anoniem | 25-03-2014 om 22:35

    ” Ben je dan asociaal als je een inkoopstrategie opstelt die een kostenreductie van 25% bewerkstelligt? Of ben je asociaal als je het niét doet, waardoor de zorgafnemers 25% minder zorg geleverd kunnen krijgen?”

    Huh? Vanwaar 25% minder zorg als je geen inkoopstrategie maakt, of, ervan uitgaan dat inkopers alleen gaan voor kostenreductie? Old school

  • Anoniem | 26-03-2014 om 14:16

    Het vergt kennis en kunde van alle betrokkeneN… De budgetkorting is niet alleen een inkoopprobleem, maar ook van de verantwoordelijken voor indicatiestelling, toewijzing, controle, standaardisatie vs flexibel maatwerk, sociale agenda en doelen gemeente… begin maar vast met tijd en budget te reserveren voor een betere marktverkenning, kijk verder dan de standaard openbare procedure en wees streng op je contract- en leveranciersmanagement… alleen door samen op 1 lijn te zitten, gaat het uiteindelijk niet ten koste van de personen die de zorg nodig hebben!

  • Anoniem | 05-04-2014 om 13:28

    Mooi stuk. Ik zie het ook in de profit sector. Een behoorlijk dilemma wat uiteindelijk top-down uitgesproken en nageleefd moet worden. Desalniettemin ben ik van mening dat bottom-up de discussie ook aangegaan mag/moet worden. Hoe dan ook; het inkopen van vroeger (mes tussen de tanden) behoort meer en meer tot het verleden…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.