Inloggen
Login met InkopersCafé account Account aanmaken

Premium logo's

Premium logo's

Premium partners

Sidebar premium

Sidebar premium

Gold partners

Sidebar gold

Sidebar gold

Silver partners

Sidebar silver

Sidebar silver
26
06
Nancy van Bemmel
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
1
Door Nancy van Bemmel
Categorie: Supply Chain
Soort: ,

"Doe geen checklist audits"

Hoe ga je na of je leverancier ver van hier verantwoord onderneemt? Vertrouw je op het ondertekenen van gedragscodes? Doe je audits? Haal je de productie terug naar Europa, zodat je beter een oogje in het zeil kan houden? “Doe in ieder geval geen checklist audits”, adviseert Lex de Bruijn, oprichter van het duurzaamheidsplatform FIRA. Dit stimuleert verstoppen in plaats van transparantie

Gedragscodes verdwijnen in diepe lades
“We moeten er niet langer omheen draaien: een gedragscode voor leveranciers is onontbeerlijk! Maar dankzij de gedragscode denkt elk bedrijf te weten dat zijn toeleverancier voldoet aan de regels en de eisen van de inkopende organisatie. Juridisch gezien heeft de inkoper zijn zaken goed geregeld.
Echter in het MVO-Register zien we dat meer dan de helft van de bedrijven GEEN eigen gedragscode heeft opgesteld. Dat is toch opmerkelijk gezien het feit dat ze wel diverse gedragscodes van hun klanten hebben ondertekend. In de praktijk blijkt dus dat gedragscodes van inkopers worden getekend en daarna meteen opgeborgen in een diepe lade.”
Volgens De Bruijn zou de verantwoordelijkheid meer bij de leverancier moeten komen te liggen. “Als je tegen de leverancier zegt: we verwachten dat jullie zelf een code of conduct maken met jullie normen en waarden, dan dwing je hen om hier echt over na te denken. Ze gaan een document maken, dat de directeur vervolgens moet tekenen. Dit zorgt voor een veel grotere prikkel, dan een document dat eenzijdig vanuit inkoop wordt opgelegd op basis van Westerse idealen.”

Audits worden gezien als politiecontrole
“Wat we zien is dat checklist audits veel toegepast worden, maar dat het leveranciers niet prikkelt om verantwoordelijkheid te nemen op het gebied van maatschappelijk verantwoord ondernemen. Leveranciers zien audits als een handhavingsinstrument”, vervolgt De Bruijn. “Als auditor foutjes ontdekt bij hun bezoek, staan leveranciers vervolgens voor de keuze wat ze hiermee willen doen. Soms passen ze hun werkwijze aan, maar meestal worden de foutjes bij het volgende bezoek verstopt. Of er wordt zelfs een hele schaduwboekhouding of schaduwfabriek neergezet.”
Bedrijven vragen om gericht te rapporteren over specifieke MVO-onderwerpen heeft vaak meer effect dan het doen van audits. Natuurlijk is het wel van belang dat de informatie geverifieerd en gemonitord wordt. Maar het uitdagen van het bedrijf creëert een positieve focus op MVO en het zorgt weer voor gespreksstof de volgende keer dat de inkoper met de leveranciers om tafel gaat.

Dan maar in Europa produceren?
De productie verplaatsen wanneer de auditor concludeert dat de leverancier niet voldoet aan de voorwaarden verbetert de situatie in het land niet. Sterker nog, dit kan de situatie juist verergeren.
Als voorbeeld van een bedrijf dat dit goed aanpakt, noemt De Bruijn Philips. “Congo wordt al jaren geteisterd door burgeroorlogen. Daardoor trekken steeds meer multinationals zich terug uit het land. De mensen worden steeds armer en lopen daardoor sneller over naar de rebellen. Op specifiek verzoek van de regering van Congo koopt Philips alweer een aantal jaren tin uit de mijnen van Congo. Door samen te werken met verschillende stakeholders in de leveringsketen (Conflict Free Tin Initiative en gelieerde bedrijven), heeft Philips inzicht gecreëerd in de manier waarop de mijn wordt gerund.” Daarnaast heeft Philips inmiddels ook door, dat audits hun doel voorbij schieten. Om deze reden heeft het bedrijf een nieuw programma ontwikkeld, wat zich over de volle breedte van het leveranciersbestand focust op het bevorderen van eerlijkheid, openheid en professionaliteit. Met het programma wil Philips de ‘ons versus hun mentaliteit’ veranderen in een samenwerking met duidelijke doelstellingen en frequente en eerlijke communicatie.
“Je kan beter kijken wat je kunt bereiken bij de fabriek op locatie. Als je de leverancier kan helpen om op één of twee maatschappelijke onderwerpen daadwerkelijk verbetering te bewerkstelligen, dan noem ik dat duurzaam inkopen.” aldus De Bruijn. “De supply chain is dan misschien niet direct helemaal op orde. Misschien heeft de fabriek zelfs nog wel drie andere grote problemen. Ze zijn echter wel een stap vooruit gegaan.”

Rapporteren brengt inkopers en leveranciers bij elkaar
"FIRA helpt bedrijven om een duurzaamheidsrapport op te stellen, waarvan de content ook daadwerkelijk geverifieerd is. We toetsen de bewijslast en zorgen dat elke bewering hard gemaakt kan worden. Ons platform begeleid leveranciers om transparant te worden in wat zij doen en biedt de inkooporganisatie de mogelijkheid om het bedrijfsleven met elkaar te vergelijken als het over de meest relevante MVO onderwerpen gaat. Hiermee brengen we de werelden van de inkoper en leverancier dichter bij elkaar”, concludeert De Bruijn.

FIRA is premium partner van InkopersCafe.nl.

 

 

Nancy van Bemmel
Door Nancy van Bemmel
Journalist InkopersCafe.nl

Reacties:

  • Jaap Prins | 19-06-2018 om 14:07

    Consultants-taal…
    Het gaat uiteindelijk alleen om macht in de keten en of deze door beide partners netjes gebruikt worden. Misschien een klein beetje om verwachtingen en communicatie daarover. De rest is hooofdkantoor-jargon en “it wasn’t me”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.