Inloggen
Login met InkopersCafé account Account aanmaken

Premium logo's

Premium logo's

Premium partners

Sidebar premium

Sidebar premium

Gold partners

Sidebar gold

Sidebar gold

Silver partners

Sidebar silver

Sidebar silver
12
06
07
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Door webmaster
Dossier: Onderzoek
Soort:

Harink: e-veiling verdient een beter imago

Het is aantoonbaar dat e-reverse veilingen helpen om inkoopprijzen te verscherpen. Maar het beeld dat de kwaliteit eronder zou lijden is hardnekkig en een bron van gereserveerde reacties in inkoopland. In hoeverre klopt het beeld met de werkelijkheid?

Onlangs werd er op deze website bericht over een aanstaande e-veiling van gasinkoop door een aantal Overijsselse gemeenten. Twee zaken vielen op: de verwachting van een gunstige prijs en de vrees voor ‘het hoge gokgehalte’ van de e-veiling. Dat laatste deed de gemeenten Zwolle en Raalte beslissen er toch maar van af te zien. De vrees is tekenend voor het getroubleerde imago van de e-veiling. Terwijl het bij grotere bedrijven steeds geliefder is als inkoopinstrument blijft het gros twijfels houden. Onbetrouwbaar. onethisch. een risico voor de inkoopkwaliteit en een gevaar voor de relatie met de leverancier.


Dat negatieve imago is onterecht. vindt Jeroen Harink. hoogleraar Inkoopmanagement aan de Vrije Universiteit Amsterdam en director bij adviesbureau Significant. Harink publiceerde onder meer E-procurement; de kinderschoenen ontgroeid. Volgens hem zijn het vooral onwetendheid en negatieve beeldvorming die bijdragen aan terughoudendheid om de e-veiling als inkoopinstrument in te zetten. “Onbekend maakt onbemind. Nog steeds bestaat het beeld dat je door te veilen de nadruk op de prijs legt en daardoor andere factoren uit het oog verliest.” Volgens Harink is er echter veel veranderd sinds in 2000 de eerste Nederlandse e-veiling plaatsvond. “De e-veiling is een volwassen inkoopinstrument geworden dat niet meer slechts om de prijs draait. maar veel meer factoren kan meenemen. De software van tegenwoordig is rijker: het kent mogelijkheden om bijvoorbeeld levertijden. beheerkosten en doorlooptijden mee te nemen. Bovendien is het toegankelijker geworden voor minder grote bedrijven. Het inkoopinstrument an sich huur je tegenwoordig al vanaf 2000 euro per keer.”

Dat het beeld van de ‘prijsfocus’ levendig is. merkt Roderick Timmermans. Business Unit Manager van het Nederlands Inkoopcentrum (NIC) in de praktijk. Het NIC geeft advies en verleent diensten aan onder meer overheden en het bedrijfsleven. Timmermans was persoonlijk betrokken bij een aantal e-veilingen van overheden en bespeurde meer dan eens een aanvankelijke angst. Hoewel hij merkt dat die angst langzaam maar zeker terrein verliest. behoeft hij volgens Timmermans nog de nodige aandacht: “Het ontbreekt vaak aan kennis”. meent hij. “Maar we geven veel voorlichting. En als je dan een proefveiling met een BMW houdt. maakt vrees al snel plaats voor enthousiasme.” En dat is terecht. vindt Timmermans. “E-veilingen bieden transparantie en competitie.”

Schroom hoeft er ook volgens Harink en Timmermans dus niet te zijn. Juist omdat het aanwenden van de e-veiling geen definitieve keuze voor e-procurement is. Het is volgens hen een hulpmiddel dat aan te grijpen is als zich een geschikte situatie aandient. Harink: “Je moet het zien als een alternatief sluitstuk op de tactische inkoop. Voorafgaand aan de e-veiling selecteer je leveranciers en stel je voorwaarden op om de kwaliteit te waarborgen. Pas dan moet e-veiling gehanteerd worden en alleen gericht op hefboom- en routineproducten uit de Kraljic inkoopmatrix." Gestandaardiseerde producten en diensten dus. en bovendien bij grote aantallen en in situaties waarin de veiling als breekijzer kan werken. Een voorbeeld van zo’n situatie is volgens Harink een leveranciersmarkt met overschot. “Door in een dergelijk geval de e-veiling in te zetten voer je de druk op leveranciers op. Jij wilt een zo goed mogelijke prijs. zij willen van hun overschot af en zullen alles doen om de opdracht te krijgen.” Of tijdens het operationele inkoopproces: “Wanneer er raamcontracten liggen met leveranciers die al eerder zijn gecontracteerd en er een operationele behoefte bestaat. kun je kijken welke leverancier op dat specifieke moment het beste in staat is om die behoefte in te vullen.” Als de veiling in dergelijke contexten wordt geplaatst zijn er voordelen te over. meent Harink: een scherpere prijs. kortere doorlooptijden van (prijs-)onderhandelingen. meer efficiëntie en een beter gebruik van raamcontracten. “Zie het als een specialistisch instrument. Als er een hamer in je gereedschapskist ligt. betekent dat niet dat je hem ook voor schroefwerk moet gebruiken. Hetzelfde geldt voor de inkopers-toolbox. Daaruit pak je de e-veiling wanneer je denkt dat hij van pas kan komen.”

Toch zijn de geruchten volgens Harink en Timmermans niet geheel uit de lucht gegrepen. Timmermans: “Stel dat je bijvoorbeeld schoonmaakdiensten wilt e-veilen. dan kan het voorkomen dat een bieder onder zijn kostprijs gaat zitten. Daarmee loop je het risico dat de leverancier de opdracht niet aankan en tekort schiet.” Harink: “Het is mogelijk om als inkoper een ‘phantom bid’ te plaatsen en zo de prijzenslag te beïnvloeden.” Een onethisch aspect dus. Maar dat zijn volgens Harink en Timmermans uitwassen die niet opwegen tegen de meerwaarde die een e-veiling kan hebben. Net zoals de verandering in relatie met de leverancier niet onoverkomelijk is. zegt Harink: “Het is waar dat het inkoopproces onpersoonlijker wordt. een uitwisseling van gegevens. En een leverancier leeft op persoonlijk contact. Maar als een e-veiling selectief wordt ingezet is daar geen bezwaar tegen. Het is een effectief middel om druk uit te oefenen op de prijs en de kosten en verdient een beter imago.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.