Inloggen
Login met InkopersCafé account Account aanmaken

Premium logo's

Premium logo's

Premium partners

Sidebar premium

Sidebar premium

Gold partners

Sidebar gold

Sidebar gold

Silver partners

Sidebar silver

Sidebar silver
17
06
14
Peter Kamphuys
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
2
Door Peter Kamphuys
Dossier: Inkoop
Soort:

Het donkere bos van Internet en Social Media

Ik heb al eerder een stuk geschreven over het extreem versnipperde vacaturelandschap in ons klein landje. Ik lees nu bij P&Oactueel dat er inmiddels meer dan 60.000 sites met vacatures in Nederland zijn en dagelijks komen er nieuwe bij. Volgens een blog op recruimentmatters.nl zijn er daarnaast ongeveer 7000 commerciële arbeidsbemiddelaars actief in Nederland. En om het beeld wat erger te maken: er zijn tienduizenden (corporate) recruiters (al dan niet freelancers) actief die social media kanalen plat bombarderen met welbedoelde vacatureplaatsingen en “tweets” met opportunities. En dan heb ik het nog niet eens over de marktplaatsen die een grote vlucht hebben genomen binnen de publieke sector (we gaan binnenkort over de grens van 100 heen!) en ook nog eens de (irritante) vacature aggregators, metasites en weet ik al niet wat nog meer voor kanalen die -al dan niet bestaande- vacatures bij elkaar schrapen en online uitdragen. Weet u het nog waar u moet kijken als werkzoekende om die ene passende inkoopvacature te vinden? 

Ik niet! Zelfs als specialistische bemiddelaar (in inkoopfuncties) ben ik al dagelijks vele uren “zoet” met het zoeken en vinden van actuele, echte inkoopvacatures (dus niet de generieke oproepen om CV-bestanden te spekken, anonieme oneliner vacatures of verouderde of niet-bestaande vacatures van aggregators en “gratis” jobboards).  En als mij dat, als vakspecialist die zijn weg behoorlijk kent, al zo veel tijd kost …. wat betekent dat dan voor een werkzoekende of voor bijvoorbeeld een bedrijf met een inkoopvacature die deze in de arbeidsmarkt wil uitzetten? U raadt het al: men ziet door de bomen het bos niet meer en doet vaak maar wat. 

Soms denk ik wel eens met weemoed aan de “goede oude tijden” toen het nog vrij overzichtelijk was waar je een interessante, serieuze inkoopfunctie kon vinden. Zo lang geleden is dat overigens helemaal niet (hooguit 5 a 6 jaar). Zocht je een HBO of WO functie in inkoop? Dan had je Intermediair Weekblad en enkele jobsites zoals intermediair.nl en monsterboard.nl die je in de gaten moest houden. En uiteraard een aantal sites van in inkoopfuncties gespecialiseerde W&S-partijen. Zocht je een inkoopfunctie op MBO niveau in de retail: die stond meestal in de zaterdag editie van de Telegraaf of bij uitzendbureaus. Een inkoopfunctie in de zorg of overheid op HBO niveau? Dan moest je het vacaturekatern van de Volkskrant hebben. Het waren in de loop der jaren uitgekristalliseerde kanalen en het vacaturelandschap was op zich dan ook vrij overzichtelijk. Zowel voor de aanbieders van vacatures als de sollicitanten. 

Ook leuk om eens terug te kijken wat experts in het verleden voorspelden. Op deze link vond ik een leuk opiniestuk terug uit 2007. Wat opvalt, is dat vrijwel geen voorspelling is uitgekomen en dat vele links naar toenmalige jobsites, etc. tegenwoordig uitkomen op domeinnamen die te koop zijn. Ook leuk als je doorklikt op een van de nog werkende links in dit stuk dat je uitkomt op een blog uit december 2006 waarin de auteur zijn beklag doet over de grote hoeveelheid vacaturesites, namelijk 401. Volgens P&Oactueel zijn we dus inmiddels -nog geen 8 jaar later- de 60.000 al gepasseerd. Dit schijnt vooruitgang te heten!

Ach, je moet met de tijd en ontwikkelingen meegaan en de chaostheorie predikt dat na chaos ooit weer een ordening zal komen die beter was dan de ordening in het verleden. Ben ik wellicht dan een oude bok aan het worden en kan ik alle ontwikkelingen zo langzamerhand niet bijbenen? Gelukkig doet navraag in mijn netwerk en bij sollicitanten en opdrachtgevers mijn angst bezweren: vrijwel niemand ziet door de bomen het bos en vindt de huidige chaos in het vacaturelandschap onwerkbaar, doorgeschoten en -vooral- uitermate irritant!

Peter Kamphuys
Door Peter Kamphuys
Peter Kamphuys is oprichter en partner bij InQuest.

Reacties:

  • Anoniem | 18-06-2014 om 08:25

    Goedemorgen Peter,

    Bedankt voor dit stuk.
    Het is onderdeel van onze samenleving geworden en daarmee een structurele ontwikkeling / achteruitgang die is ingezet en (helaas) niet meer zal verdwijnen.
    Sla de handen ineen met de toonaangevende bemiddelingsbureaus waartoe jullie ook behoren en ontwikkel een nieuw platform waar men zich kan onderscheiden van de massa. Innovatief en creatief (blijven) denken is voor iedereen de boodschap en ja, met stakeholders blijven communiceren en motiveren is een tijdrovende bezigheid maar degene met de langse adem die erin gelooft bereikt uiteindelijk zijn doel. Een persoonlijke benadering blijft iets van alle tijden.

    Succes!

  • Anoniem | 18-06-2014 om 12:28

    Helemaal mee eens. En uiteindelijk is dit niet goed voor de arbeidsmarkt en onze economie want we werpen (ongewild) belemmeringen op om vraag en aanbod goed op elkaar af te stemmen. Dat is waar het om gaat. Ik geloof wel dat de goede mensen snel komen boven drijven, maar dan nog resteert ook voor deze groep het punt dat kansen gemist worden door het oerwoud aan sites en platforms die ook vaak slechte en gedateerde informatie bevatten.
    Hoe nu verder, inderdaad door de beste te zijn en toch meer samen te gaan bundelen.
    Vergeet niet dat ook de kandidaat er nu veel last van heeft. Ik word zelf nogal eens gebeld voor een functie die echt niet passend is (heb nu een goede baan) of je wordt ‘lijst vulling’ van de headhunter omdat deze nu eenmaal een top 5 of top 10 moet kunnen overleggen binnen een bepaald tijdspad. Op deze manier werkt dit niet goed. Schrijnend is het soms.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.