Inloggen
Login met InkopersCafé account Account aanmaken

Premium logo's

Premium logo's

Premium partners

Sidebar premium

Sidebar premium

Gold partners

Sidebar gold

Sidebar gold

Silver partners

Sidebar silver

Sidebar silver
29
01
19
Jon Jonoski
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Door Jon Jonoski
Dossier: Global
Soort: ,

Inkopen voor een onbestaande eindgebruiker

Inkopen voor een onbestaande eindgebruiker

Bedrijven kopen massaal online advertenties in die steeds vaker slechts door ‘bots’ worden gezien. Het Amerikaanse ministerie van Justitie maakte in november bekend 8 personen te hebben aangeklaagd die adverteerders voor in totaal 36 miljoen dollar bedrogen hebben. Volgens het raport van de ministerie ontwikkelden de cybercriminelen complexe computerprogramma’s die “succesvol menselijk gedrag nabootsten door clicks, muisbewegingen en social media login-informatie te imiteren.”

Tech-expert Max Read vat het in New York Magazine als volgt samen: “De fraudeurs creëerden een kopie van het internet, waarop slechts de advertenties echt waren. Neppe mensen met neppe cookies en neppe social media accounts maakten nep-bewegingen met hun nep-muizen zodat nep-websites nep-clicks konden krijgen.” Volgens Read werden op deze manier advertentie views opgeblazen zonder dat de adverteerders iets doorhadden. Zij dachten dat hun advertentie werd bekeken door echte gebruikers op grote, populaire websites (zoals The Economist en The View) waar zij advertentieruimte dachten te hebben ingekocht.

Cybercriminelen
Steeds meer tech-insiders waarschuwen dat de aanklacht van het Amerikaanse ministerie van Justitie geen op zichzelf staand geval is. Zij stellen dat verdienmodellen, gebaseerd op digitale advertenties, in gevaar komen doordat bedrijven voorgelogen worden door cybercriminelen en vaak ook zelfs door ‘legitieme’ adverteerders en uitgevers. Klanten betalen veel geld voor advertentieruimte, verwachtend dat ze daarmee hun doelgroep bereiken. Doordat er gesjoemeld wordt met cijfers denken ze ook dat dit het geval is, terwijl het in werkelijkheid vooral bots, nepaccounts en computerprogramma’s zijn die op hun reclame klikken.

Botverkeer
Bob Hoffmann, een voormalige CEO van Hoffman/Lewis Advertising, stelt dat meer dan de helft van de online advertenties die media-inkopers, agencies (mediabureaus die advertentieruimte voor hun adverteerders inkopen) en saleshouses (bedrijven die meerdere websites onder hun hoede hebben en daar advertentieruimte op verkopen) hebben verkocht aan hun cliënten niet door mensen is gezien. De verkopende partijen zijn zich hier volgens hem bewust van. Toch blijven saleshouses botverkeer verkopen aan uitgevers, en blijven uitgevers dat bewust kopen, omdat beide partijen aan een ‘ad-impressie’ verdienen. De klanten die voor de ad-impressies betalen worden echter pootje gelicht, stelt Hoffmann.

Impressies
Een ad-impressie wordt, simpel gezegd, geregistreerd wanneer een browser contact maakt met de server waarop de advertentie te zien is. Reid Tatoris, eigenaar van Are You A Human, een bedrijf dat websites ondersteunt bij de verificatie van hun gebruikers, benadrukt echter dat een impressie niet betekent dat een mens de advertentie ziet. Hij stelt dat wanneer je laadfouten, botverkeer en fraude in acht neemt slechts 8% van de advertenties waar een bedrijf voor betaalt de kans heeft om gezien te worden. Dat is volgens hem “veel verspilling voor een industrie waar deze metrics zo cruciaal zijn.”

Klokkenluider
In een anoniem interview met branchemedium Digiday legt een voormalige bestuurder van een online publisher uit hoe het allemaal werkt. Hij stelt dat het bedrijf dagelijks voor meer meer dan 10.000 dollar aan internetverkeer inkocht bij saleshouses. Vervolgens kon het voor het viervoudige daarvan display ads verkopen via andere saleshouses en agencies. Volgens deze ‘klokkenluider’ is het lastig om glashard bewijs te leveren dat het verkeer voornamelijk uit bots bestond, maar twijfelde niemand binnen het bedrijf dat dit het geval was. Ten eerste betaalden zij hun ‘leveranciers’ minder dan een cent per aankoop, en gaven deze ook aan dat voor dat bedrag de kwaliteit van het verkeer niet hoog zou zijn. Ten tweede bleek uit hun analytics vaak dat bijna al het verkeer afkomstig was van een zelfde, vaak verouderde, browser. Ook was opvallend dat het geld bijna altijd overgemaakt moest worden naar een rekening buiten de VS.

Naïevelingen
De anonieme ex-bestuurder stelt voorts dat alle online uitgevers zich bewust zijn van het feit dat ze nepverkeer inkopen. Aangezien ze geld verdienen op basis van een arbitrage model, hoeven ze zich alleen maar te focussen op winst maken en hoeven ze zich geen zorgen te maken over de kwaliteit van het verkeer dat ze inkopen. Hij stelt dan ook dat artikelen die online uitgevers afschilderen als onschuldige naïevelingen die door foute partijen worden beetgenomen om nepverkeer in te kopen, het volledig bij het verkeerde eind hebben. De uitgevers weten volgens hem 100% waar ze mee bezig zij. En dat zelfde geldt voor de agencies die bij hen reclameruimte inkopen. Beide partijen verdienen hier immers geld mee. Uiteindelijk zijn de cliënten van de adverteerders de dupe.

Clickfarms
Deze schimmige spelletjes zijn lastig (juridisch) bewijsbaar, maar er wordt wel steeds meer zichtbaar. Zo heeft Facebook recent toegegeven dat haar gebruikers veel minder naar advertenties op haar platform kijken dan het in haar officiële cijfers publiceert. En op YouTube kun je gewoon filmpjes van zogenaamde ‘click farms’ vinden. Hier zijn duizenden smartphones opgesteld die allemaal dezelfde video bekijken of dezelfde app downloaden en zo nep-activiteit en nep-views genereren. YouTube zelf, blijkt uit een onderzoek van New York Times, kreeg afgelopen jaar te maken met zo veel nepverkeer dat het vreesde dat haar systemen voor het detecteren van nepgebruikers bots als echte mensen zouden gaan zien, en andersom.

Nepviews
In haar artikel laat de New York Times Martin Vassilev aan woord, die afgelopen jaar vanuit zijn huis in Canada 200.000 dollar heeft verdiend door nepviews te verkopen. Hij betaalt zijn belangrijkste ‘leverancier’, SMMKings.com, 1 dollar per 1000 views, om deze vervolgens voor 13.99 dollar door te verkopen aan zijn klant. En hij is lang niet de enige, zo benadrukt het artikel. Meerdere bedrijven en ondernemers kopen via verschillende leveranciers views in voor hun ‘producten’, om vervolgens teleurgesteld de kijkcijfers omhoog te zien gaan, zonder enig effect op hun financiële cijfers.

Jon Jonoski
Door Jon Jonoski
Jon Jonoski is een enthousiaste journalist die zich graag verdiept in de wereld van inkoop en aanbestedingen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.