Inloggen
Login met InkopersCafé account Account aanmaken

Premium logo's

Premium logo's

Premium partners

Sidebar premium

Sidebar premium

Gold partners

Sidebar gold

Sidebar gold

Silver partners

Sidebar silver

Sidebar silver
04
06
13
Anton Rutgers
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Door Anton Rutgers
Dossier: Inkoop
Soort:

Kennis delen, bedreigend?

Tijdens een contractmanagement training die ik onlangs gaf vroeg ik de deelnemers om allemaal een contract mee te nemen om plenair te behandelen zodat we er allemaal van zouden kunnen leren. Bij die vraag keken een aantal deelnemers al moeilijk en de les erna bleek waarom. Niemand had toestemming gekregen van zijn baas, communicatie- of juridische afdeling of van zichzelf om een contract te delen. Ook niet geanonimiseerd, zonder prijzen en KPI’s Concurrentiegevoelig werd er gezegd, geheimhoudingsplicht. Of angst?

Angst om niet het beste contract te hebben of om een KPI vergeten te zijn? Of angst dat anderen er met een geniale clausule of een efficiënt proces vandoor gaan? Waarom zijn wij inkopers en contractmanagers toch zo slecht in kennis delen? Waarom gaan onze discussies, artikelen en bijeenkomsten altijd over processen en methodieken en nooit over de inhoud? Waar is het principe gebleven dat kennis delen ons allemaal beter maakt?

Wellicht omdat we bang zijn dat kennis delen ons werkeloos maakt. Dat als blijkt hoe simpel en repeteerbaar het trucje is dat we doen iedereen het ineens kan. Dit is in een groot aantal gevallen nog waar ook en dus zou het delen van die kennis delen ons de tijd en gelegenheid geven om echt waarde toe te voegen. Volgens leveranciers is het contracteringsproces de langdurigste stap in het inkoopproces en soms pas echt gereed als het contract al op de helft van zijn levensduur is. Waarom zouden we niet samen  zoeken naar de optimale oplossing, prijsopbouw en de juiste processen zodat we tijd overhouden om met de leveranciers te werken aan het bereiken van de doelen van onze contracten.

Ik realiseer me dat ik het antwoord op al deze vragen en ook het goede voorbeeld niet geef. Althans niet nu. Dat hoeft ook niet in een column. Maar ik roep u allen wel op te reageren. Wie is er bereid om met elkaar te komen tot verbeteringen in contracten en tijdsbesparing in onze inkoop processen, contractmanagement processen en niet te vergeten verkoopprocessen door het delen van inhoudelijke kennis?

Ik daag u daarom uit om het over de inhoud te hebben. Laten we als inkopers via dit gremium het goede voorbeeld geven en met elkaar de inhoud bespreken. We kunnen er allemaal van leren. Ik zie eenvoudige standaard contracten, rapportages, KPI’s en prijsmodellen voor me die overeengekomen zijn met leveranciers in een aantal grote categorieën. Hoeven we daar al niet meer over te onderhandelen en kunnen we tijd besteden aan de vraag hoe we samen met onze leveranciers kunnen werken aan het bereiken van het doel van het contract voor onze specifieke situatie.

Terug naar de contractmanagement training. Om het ijs te breken heb ik vervolgens zelf een aantal door mij gemaakte contracten laten zien, compleet met prijzen en KPI’s en allerlei geniale clausules. De discussies die toen ontstonden waren voor de deelnemers aanleiding om de adviezen van hun juristen te negeren en ook inzage te geven in enkele van hun contracten. Wat bleek? Niemand had het perfecte contract. Iedereen kon van elkaar leren en we zijn er allemaal beter van geworden. Conclusie: kennis delen werkt.
Anton Rutgers
Door Anton Rutgers
Anton Rutgers is partner bij +CLICK! en directeur van +CHAGIA Consultancy + Support. Als coach en trainer helpt Anton inkopers en verkopers om meerwaarde uit hun onderlinge relatie te halen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.