Inloggen
Login met InkopersCafé account Account aanmaken

Premium logo's

Premium logo's

Premium partners

Sidebar premium

Sidebar premium

Gold partners

Sidebar gold

Sidebar gold

Silver partners

Sidebar silver

Sidebar silver
07
10
13
Wim Nieland
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
1
Door Wim Nieland
Dossier: Inkoop
Soort:

Kom op nou!

“Wat is de toegevoegde waarde van Inkoop?” Je kunt geen inkoopevenement meer bezoeken of het thema staat meer of minder prominent op het programma. Er gaat wat mij betreft een soort triestheid van uit die impliciet een enorme onzekerheid uitstraalt. “Kan iemand mij vertellen waarom inkoop er ook al weer is?” en “Doen we er nou eigenlijk wel toe?” zou je ook kunnen vragen. Om met Tatjana te spreken: “Kom op nou!” Die hebben we toch wel gehad, hoop ik. Althans, iedere inkoper en inkoopmanager zouden die vraag binnen zijn organisatie moeiteloos moeten kunnen beantwoorden. Je weet waar je met inkoop de nadruk op legt. Besparingen, duurzaamheid, rechtmatigheid, innovaties, en ga zo maar door. De combinatie van die punten is voor iedere organisatie anders. Je kunt immers niet overal 100% op inzetten. Je móet keuzes maken. Keuzes die in lijn zijn met de organisatiestrategie. Als het goed is tenminste.

Maar vaak is het helaas bij lange na niet goed. Er zijn nog veel inkooporganisaties waar inkopers die echt wel hun best doen, niet door de directie worden gestuurd om te doen wat ze moeten doen. Dus doen ze eigenlijk maar wat. Raar dat je geen doel hebt gekregen van je baas en toch keihard je best doet om het goed te doen... Die mensen weten eigenlijk maar één ding echt zeker: Inkoop doet er niet zoveel toe in hun organisatie en de ‘toegevoegde waarde-lat’ ligt niet hoog! Gelukkig weet menig directie inkoop wel te vinden en legt men hen duidelijke doelstellingen op. Er zijn genoeg commerciële bedrijven waar inkoop keihard aan de bak moet voor de bottom line. Aandeelhouders van beursgenoteerde bedrijven geven de directie helder te kennen dat ze hun investering niet voor niets hebben gedaan. Ze willen op korte termijn rendement terugzien. Het is aan het vakmanschap van inkoop om die kortetermijndoelen te vertalen naar acties die de langetermijndoelen niet schaden. En kom dan niet aan met 10%-brieven. Spreek je leveranciers oprecht aan en doe aan gain sharing. Ga samen innovatief te werk en deel de ‘opbrengsten’.

Zo zijn de CPO’s van veel multinationals het er over eens dat schaarste en duurzaamheid in de toekomst de grootste inkoopuitdagingen worden. Problemen die je niet met een standaard aanpak te lijf kunt gaan maar waar je het nodige aan tact, sociale competenties en communicatieve vaardigheden voor nodig hebt. Feminiene trekjes, waar ego’s en testosteron alleen maar averechts werken. NEVI zou deze vrouwelijke en charmante rol volgens mij als de achtste inkooprol kunnen opnemen. De vrouwelijke kant van de inkoper is keihard nodig om succesvol te zijn op de lange termijn. De match tussen een mannelijke inkoper voor de korte termijn en een vrouwelijke inkoper voor de lange… Een goede combinatie van en balans tussen die rollen zou een perfect inkoopteam moeten opleveren. Een team dat garant staat voor de maximale ‘toegevoegde waarde’ (wat haat ik die twee woorden!) op de meest cruciale punten.

Wim Nieland
Door Wim Nieland
Wim Nieland is directeur publiek bij AevesBenefit; hét inkoopadviesbureau voor Advies, Werving & Selectie, Detachering en Outsourcing. Kijk voor meer informatie op de website van AevesBenefit (AevesBenefit.com).

Reacties:

  • nheuthorst | 08-10-2013 om 18:41

    Beste Wim,

    Ik ben het helaas met je eens dat die vraag gesteld kan worden wat we met inkoop moeten. Althans, binnen veel organisaties.
    Ook ben ik het eens dat er een inkoopdoelstelling door de directie neergelegd kan worden om inkoop targetgerichter te kunnen laten werken.
    Toch vind ik dat er meer aan de hand is, want in feite zou iedere afdeling een bijdrage moeten leveren aan een CONTINUE VERBETERING van het bedrijfsresultaat. En inkoop is daarin geen solitaire afdeling.
    Na margeverandering bij de leverancier begint het echte werk pas en dat zit aan de proceskant. Door slimmer met je processen om te gaan en verspilling te elimineren (bijvoorbeeld LEAN Six Sigma gebruiken, zie http://www.productivity-engineering.eu/). En dan is er naast grondige interne proceskennis (meestal helaas niet bij inkoop) veel kennis van de organisatie van de leveranciersmarkt, de supply chain aan de leverende zijde nodig. En gelukkig is die kennis meestal wel aanwezig bij inkoop. Dit vergt een pro-actieve houding van inkoop. Helaas is inkoop veelal door allerlei interne en externe accounting regels gebonden aan controle op controle op controle, waardoor inkoop geen tijd overhoudt om deze belangrijke kennis in de markt te vergaren. Inkoop is met de verkeerde zaken bezig, NON VALUE ADD.
    Kortom: ik vind dat inkoop vaak met de verkeerde zaken bezig is en daardoor ten onrechte moet knokken om zijn bestaansrecht te verdedigen. Dit heeft alles te maken met positionering en, daar is hij weer, het verkopen van inkoop in de organisatie.
    Ik denk dat de vrouwlijke kant er absoluut niet toe doet, omdat het in eerste instantie gaat om kennis van de markt. Het feit dat dit punt aan de orde komt is mijns inziens een onderschrijving van de behoefte van veel bedrijven aan een andersoortige inkoopafdeling en daarmee een diskwalificatie van veel huidige inkopers.
    En dan zijn we weer terug bij af en kan ik niet anders dan die organisaties gelijk geven: “wat moeten we met inkoop?”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.