Inloggen
Login met InkopersCafé account Account aanmaken

Premium logo's

Premium logo's

Premium partners

Sidebar premium

Sidebar premium

Gold partners

Sidebar gold

Sidebar gold

Silver partners

Sidebar silver

Sidebar silver
13
10
Laurens van Vlaardingen
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Door Laurens van Vlaardingen
Categorie: Column
Soort:

Leveranciersbetrokkenheid in product innovaties

Leveranciersbetrokkenheid in product innovaties

… zeker doen met onzekere ontwikkelingen

Het liefst zijn we overal goed in en doen we alles zelf. De – ‘’Als ik wil dat iets goed gebeurt, moet ik het zelf doen’’ – mentaliteit komt nog veelvuldig voor en duidt wat mij betreft op een koppig en conservatief gedachtegoed. In de realiteit blijkt namelijk dat een mens (en de organisaties gerund door deze mensen) zich maar op enkele gebieden echt kan specialiseren. En daarom is (durven) samenwerken van groot belang, zodat de gezamenlijke specialiteiten van organisaties resulteren in een optimaal eindproduct.

Een bijzondere en intensieve vorm van samenwerking is die van vroege leveranciersbetrokkenheid in nieuwe product ontwikkeling. De interesse in dit onderwerp is wereldwijd ontstaan in de jaren ‘80 toen bleek dat er enorme prestatie verschillen waren tussen Japanse en Europese autofabrikanten. Door het vroegtijdig en intensief betrekken van leveranciers in het product ontwikkelingsproces werden door de Japanse automakers grote voordelen behaald wat betreft kwaliteit, kosten en productietijd, door het delen van kennis, informatie en middelen.

De toegang tot nieuwe technologieën en een verbeterde relatie met leveranciers behoren bovendien ook tot de lange termijn voordelen van vroege leveranciersbetrokkenheid in product innovaties. Niet alles zelf doen, maar verantwoordelijkheden delen en samenwerken kan dus grote voordelen hebben. Maar wanneer is het nu echt interessant om een leverancier intensief te betrekken in nieuwe product ontwikkelingen?

Een veelgebruikte verdeling om onderdelen te classificeren in nieuwe product ontwikkeling is die van technologische (on)zekerheid. Een technologisch innovatief product bestaat meestal uit vele onderdelen, van eenvoudige schroefjes tot complexe elektronica. De mate waarin een organisatie bekend is met een onderdeel (denk hierin bijvoorbeeld aan de technologie, design en markt) omschrijft de technologische (on)zekerheid van een organisatie met dat betreffende onderdeel. Hoe minder bekend met het component, des te hoger de technologische onzekerheid. En juist bij die onderdelen met een hoge technologische onzekerheid, is de input van een leverancier mijns inziens van grote waarde.

Het faciliteren van een intensieve samenwerking vanaf het beginstadium van het innovatietraject is echter een verre van simpele taak en een juiste voorbereiding is van groot belang. Zo moeten, zeker bij technologisch onzekere innovaties, leveranciers worden geselecteerd met de juiste kwaliteiten (o.a. technologische expertise, product kwaliteit, leveringsbetrouwbaarheid en financiële gezondheid), waarbij vertrouwen en partnership een grote rol spelen. Ook is het essentieel dat de samenwerking vanaf het beginstadium een duidelijke structuur heeft, waarin rollen, verantwoordelijkheden en verwachtingen zijn afgestemd. Hierbij moeten ook zeker de behoeften van de leverancier centraal staan. Wordt dit juist uitgevoerd, dan kan met de hulp van een leverancier gehoor worden gegeven aan de innovatieve behoefte van een organisatie, juist daar waar eigen kennis ontbreekt.

Want: samen sta je sterk en met de gebundelde specialiteiten kan een beter resultaat behaald worden. We zijn nou eenmaal niet overal goed in!

Laurens van Vlaardingen
Door Laurens van Vlaardingen
Procurement Consultant bij In2Talent

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.