Inloggen
Login met InkopersCafé account Account aanmaken

Premium logo's

Premium logo's

Premium partners

Sidebar premium

Sidebar premium

Gold partners

Sidebar gold

Sidebar gold

Silver partners

Sidebar silver

Sidebar silver
03
06
14
Wim Nieland
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
1
Door Wim Nieland
Dossier: E-procurement
Soort:

Procurement alignment

Wat is het bestaansrecht van een organisatie? Vraag het aan de directie en je krijgt uiteenlopende antwoorden. Afhankelijk natuurlijk van het type organisatie, branche en sector. Ik durf een goede fles wijn te verwedden dat er niet één zegt dat het bestaansrecht “het voeren van een goede inkoopfunctie” is.

Mijn eerste werkgever was een grote bedrijfscateraar. Ik was daar inkoper van droge kruidenierwaren. Frituurvet, satésaus en conserven. Als je het zo leest niet erg sexy, dat geef ik toe. Toch was het een erg lucratieve categorie. Door de introductie van een eigen huismerk kon ik het inkoopresultaat op ‘mijn’ artikelen verdriedubbelen. En dat was hard nodig. De bijdrage van inkoop was 135% van het bedrijfsresultaat. Met andere woorden, zonder inkoop was het bedrijf ten dode opgeschreven. Inkoop werd daar door een aantal directieleden dan ook behoorlijk op handen gedragen. Vrijwel ieder initiatief werd gesteund. Anders was dat voor de ‘werkvloer’. Inkoop leefde op permanente voet van oorlog met hen, vanwege de tegenstrijdige belangen. Wat de klant wil is niet altijd wat het beste voor inkoop is. De directie steunde toch veelal inkoop; die 135% gaf de doorslag. Inkoop vond niet dat ze bij een cateraar werkten maar dat de rest van het bedrijf bij een inkooporganisatie werkte. Net een andere insteek… 

Dit extreme voorbeeld laat zien dat ‘business alignment’ en ‘boardroom alignment’ mooie consultancytermen zijn, maar dat in de praktijk ‘procurement alignment’ plaatsvond. De organisatie richtte zich op de wensen van inkoop in plaats van dat inkoop zich op de doelen van de directie of de business richt. De macht van inkoop bij deze cateraar (en bij alle grote bedrijfscateraars in die tijd) was onvoorstelbaar. Als de business echter niet in staat is om met haar bedrijfsmodel (met name open boek contracten) zelfstandig winst te maken, dan klopt er iets fundamenteel niet. Bij voorkeur is inkoop vooral de kers op de slagroom. 

Hoe belangrijk inkoop ook is, altijd moet er duidelijkheid en transparantie zijn over de positie van en verwachtingen over inkoop in alle organisatieonderdelen en op alle organisatieniveaus. In de praktijk (althans, wat ik om mij heen zie) stemt de inkoopmanager de positie, visie en focus van inkoop (te) weinig af met de directie en business. Er bestaat natuurlijk zoiets als een ‘haal-en-breng-plicht’; het is dus geen verwijt alleen aan die inkoopmanagers. Toch zou het goed zijn die afstemming explicieter te maken en de positie van inkoop te ‘formaliseren’. De potentiële toegevoegde waarde van inkoop is té belangrijk om door de business of door de boardroom te laten verdampen. 

Als inkoop alleen maar bij hoeft te dragen aan de rechtmatigheid van de organisatie, dan is het prima. Maar laat dat dan voor iedereen duidelijk zijn. Als er meer van inkoop wordt verwacht, meld dat dan als inkoopmanager en dwing het af! Geen flauwekul. Maak het ‘Procurement alignment-model’ het nieuwe managementmodel van het jaar. Dwing de toegevoegde waarde af en laat de business én de boardroom bijdragen aan de meerwaarde van inkoop!

Wim Nieland
Door Wim Nieland
Wim Nieland is directeur publiek bij AevesBenefit; hét inkoopadviesbureau voor Advies, Werving & Selectie, Detachering en Outsourcing. Kijk voor meer informatie op de website van AevesBenefit (AevesBenefit.com).

Reacties:

  • Anoniem | 16-06-2014 om 10:43

    Wim, je hebt helemaal gelijk! Ik vind wel dat de manager inkoop niet weer moet roepen van ‘ik ben zo belangrijk maar niemand die het ziet’. Je zult als inkoop gewoon moeten laten zien wat je waarde is als je goed alligned met de business werkt. En vervolgens dit goed moeten (laten) uitventen binnen jouw organisatie. Dan komt de rest vanzelf wel.

    Jouw voorbeeld over de enorme potentiële impact van inkoop zie je natuurlijk ook terug in de retail en de handelshuizen waar de inkoopfunctie (bijna) tegen de verkoopfunctie zit aangeplakt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.