Inloggen
Login met InkopersCafé account Account aanmaken

Premium logo's

Premium logo's

Premium partners

Sidebar premium

Sidebar premium

Gold partners

Sidebar gold

Sidebar gold

Silver partners

Sidebar silver

Sidebar silver
21
02
14
Wim Nieland
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Door Wim Nieland
Dossier: Economie
Soort:

Snapt-het-niet, Accountniet, Accountant

Als je goed luistert, hoor je aan de ‘lunchtafel’ bij overheidsorganisaties groepjes inkopers smoezen over de jaarlijkse accountantscontrole. Iedere inkoper weet het: rechtmatigheid staat op het olympisch podium van inkoopdoelen en vaak zelfs op nummer één. Je kunt er behoorlijk last van krijgen als het niet goed geregeld is met die rechtmatigheid. Maar wat is dat precies; rechtmatigheid? Een veelgehoorde vrije vertaling is: “als de accountant aan het einde van het jaar niet moeilijk doet”.

Tot voor kort was het een publiek geheim: de accountant weet maar zelden hoe je de ‘rechtmatigheid’ goed beoordeelt. Eén keer per jaar komen ze met wat vragen en een lijstje. De inkoopbaas geeft voorgekookte antwoorden en toont een aantal dossiers. Vervolgens draait hij de crediteurenlijst uit en laat de accountant zien welke er dat jaar boven de aanbestedingsdrempel uitkomen. Geduldig legt hij uit dat er aanbestede mantelcontracten bestaan, er zoiets als 2B-diensten zijn en dat ze al met het dossier bezig zijn. Veel meer nuance komt er doorgaans niet bij kijken – en het is al snel genoeg voor de stempel van goedkeuring van deze “Accountniet”.

In januari gaven 232 overheidsinkopers ons in een onderzoek desgevraagd anoniem hun mening over de externe accountant. Die loog er niet om. Volgens hen kon de accountant slechts in 53% van de gevallen een correct en volledig beeld verschaffen van de rechtmatigheid van de inkoop. Vooral waterschappen huren weinig vakkundige rekenmeesters in die de vinger op de zere plek kunnen leggen. Slechts 14% van hen gaf aan dat hun accountant het helemaal bij het rechte eind had. Een veelgehoorde opmerking was dat de accountant niet goed op de hoogte is van de wet- en regelgeving en al helemaal niet van het specifieke inkoopbeleid. De accountant snapt er niets van en kan dan ook geen correct oordeel vormen over de rechtmatigheid van inkoop.

In mijn ogen houden overheidsinkopers -naast de accountant- zichzelf voor de gek. Rechtmatigheid is namelijk een prima breekijzer voor doelmatigheid, maverick buying en andere organisatiedoelen. Dat betekent dan misschien even door de zure onrechtmatigheidsappel heen bijten, maar daar komt de organisatie vast wel overheen. Als we de accountant een spiegel voorhouden en uitleggen dat de manier waarop ze tot hun rechtmatigheidsoordeel komen niet deugt, dan komen we als inkopers alleen maar beter in control. Laten we, gewapend met de echte cijfers, de verandering van de accountant die het niet snapt naar de accountant-nieuwe-stijl op gang brengen. Eén die vóór je werkt!

Voor de liefhebbers: het hele onderzoeksrapport is te lezen op http://www.aeves.com/doelen-nieuwe-aanbestedingswet-worden-nog-niet-behaald/

Wim Nieland
Door Wim Nieland
Wim Nieland is directeur publiek bij AevesBenefit; hét inkoopadviesbureau voor Advies, Werving & Selectie, Detachering en Outsourcing. Kijk voor meer informatie op de website van AevesBenefit (AevesBenefit.com).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.