Inloggen
Login met InkopersCafé account Account aanmaken

Premium logo's

Premium logo's

Premium partners

Sidebar premium

Sidebar premium

Gold partners

Sidebar gold

Sidebar gold

Silver partners

Sidebar silver

Sidebar silver
06
11
Nancy van Bemmel
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Door Nancy van Bemmel
Categorie: Duurzaam inkopen
Soort: ,

Tony’s Chocolonely wil alle ingrediënten traceerbaar maken

Tony’s Chocolonely wil alle ingrediënten traceerbaar maken

Tony’s Chocolonely kiest er bewust voor om cacao in te kopen in de risicolanden Ghana en Ivoorkust. Tony’s missie is: “samen maken we 100 procent slaafvrij chocolade de norm”. Juist omdat in Ghana en Ivoorkust de problemen het grootst zijn, wil het bedrijf daar impact maken. Deze impact bereikt het chocoladebedrijf naar eigen zeggen door het traceerbaar maken van de bonen, een eerlijke prijs te betalen en de boeren te steunen in het professionaliseren van hun organisatie. Daarnaast verzekert Tony’s hen van minimaal 5 jaar afzet en investeert de fabrikant in landbouwkundige kennis en training om de opbrengst van de boer te verhogen.

Dat Tony’s inzet op een slaafvrije cacao-oogst mag duidelijk zijn. Maar hoe zit het met de rest van de ingrediënten die in de reep gaan? InkopersCafe.nl spreekt Sanne van Zon, Sourcing Chef bij Tony’s Chocolonely. Van Zon is verantwoordelijk voor de sourcing van alle materialen, behalve cacao. “Dat wil zeggen: de karamel, zeezout en discodip, maar ook de folie, wikkels en dozen.”

Kijken jullie net zo kritisch naar karamel als naar cacao?
“Naar ingrediënten die dienen als toevoeging aan de chocolade, kijken we nog niet zo kritisch als we zouden willen”, vertelt Van Zon. De sourcing manager ziet het als haar missie voor de komende jaren om dit naar het volgende level te brengen. “Van cacao weten we precies van welke corporaties het komt en hebben we de keten volledig traceerbaar gemaakt. Daar willen we voor grondstoffen ook naartoe. We willen de leveranciers de komende jaren helemaal meenemen in ons gedachtegoed.”

Wat maakt dit zo’n uitdaging?
“Industrieën zijn er niet op ingericht. Ik word vaak raar aangekeken als ik vraag waar de karamel vandaan komt, waar het wordt gemaakt en waar de ingrediënten vandaan komen. Die vragen krijgt de leverancier van andere klanten niet. Dit maakt het een uitdaging om leveranciers mee te nemen in ons gedachtegoed. Voor ons zijn slaafvrije ingrediënten en duurzaamheid een missie, maar ook een verkoopargument. Wij willen dat onze framboos in de chocolade ook echt framboos is. Dat vinden wij normaal.”

Hoe gaan jullie de leverancier overtuigen?
“We zijn aan het nadenken over preferred partnerships. We werken al met vaste leveranciers, maar dit willen we nog een slag verdiepen, waardoor het voor de leverancier ook interessanter wordt om meer stappen te zetten. Bij leveranciers waar wij een grote klant zijn, is het makkelijker om dit soort gesprekken te voeren, dan bij leveranciers waar wij nog geen 5 procent van hun omzet afnemen. Waarom zouden zij alles op zijn kop zetten voor ons?”

Wat zetten jullie er tegenover?
“We zijn nu aan het brainstormen hoe we het partnership zo kunnen vormgeven dat het ook voor de leverancier interessant is. Hoewel wij met vaste leveranciers werken en niet steeds op zoek gaan naar een goedkoper alternatief is het voor mij heel lastig om een lange termijn contract aan te gaan. Productontwikkeling bepaalt wat we gaan doen. Als zij zeggen: ‘Aluminiumfolie is niet meer van deze tijd’. Dan kan ik hier niet nog drie jaar aan vastzitten. Of stel dat de amandel-zeezout reep niet meer verkoopt, dan is een vijfjarig contract voor amandelen niet ideaal. Daarom staan we nu voor de vraag: hoe kunnen we wel een partnership aangaan, zonder aan een contract vast te zitten?”

Welke strategie passen jullie nu toe bij het sourcen van ingrediënten?
“We vinden het heel belangrijk dat we exact weten wat er in onze producten gaat. We stemmen daarom 26 aspecten af in onze productspecificatie. Dat gaat van chemische en microbiologische specificaties voor kwaliteit, het vochtpercentage, de samenstelling van het ingrediënt tot de traceerbaarheid van elk onderdeel. We willen bijvoorbeeld exact weten waar de suiker uit de karamel vandaan komt. Vervolgens kijken we of dit een risicoland is. Zo ja, dan willen we het ingrediënt fairtrade hebben. Als dat niet mogelijk is, dan onderzoeken we of het biologisch te krijgen is. Als dit ook niet kan, kijken we of we met een aantal extra vragen een goed gevoel kunnen krijgen over het ingrediënt. Soms lukt dat niet en dan willen we het ook niet in onze reep hebben.”

Hoe ver gaat het onderzoek naar de risico’s van het ingrediënt?
“In principe gaan we uit van de eerlijkheid van de leverancier. Als de leverancier zegt dat de hazelnoten uit Spanje komen, dan vertrouwen we dat. We controleren vervolgens de Global Slavery Index. Spanje is geen risicoland, maar landen buiten Europa, zoals Afrika, Azië en Zuid-Amerika, zijn dat wel. Als een ingrediënt uit deze streek komt, doen we er onderzoek naar. We doen dan deskresearch naar de omstandigheden in dat land en vragen de leverancier of er een fairtrade optie is. Onze knettersuiker komt bijvoorbeeld uit China. Daar ben ik niet heel blij mee, omdat dit een risicoland is. Toen we knettersuiker gingen sourcen hadden we een Chinees en een Spaans alternatief. De Spanjaarden kwamen echter niet over de brug met de informatie die we vroegen. Als ze met informatie al niet lekker doorkomen, hoe betrouwbaar zijn ze dan? De Chinezen stuurden in no-time allerlei certificaten en foto’s van de fabriek en de plantage. Daar kregen we direct een beter gevoel bij.”

In hoeverre betrekken jullie leveranciers bij productontwikkeling?
“Leveranciers zijn nauw betrokken bij productontwikkeling, omdat we nieuwe producten zonder hen niet kunnen realiseren. We willen altijd gekke smaken in de markt zetten en mensen verrassen. Dat doe je niet door na te maken wat er al in de markt is. Daarom krijgen we wel eens van leveranciers het antwoord: ‘Dat kan niet’. Onze reactie is dan altijd: ‘Dat kan wel, maar we moeten er alleen even wat moeite voor doen’. We willen onze producten onder andere zo ‘clean’ mogelijk produceren. In één reep zitten bijvoorbeeld pepernoten. Dan willen we dat de klant de ingrediënten herkent, omdat hij deze ook zou gebruiken als hij pepernoten bakt. Uiteraard moeten wij de houdbare versie maken en een versie die in chocolade stabiel blijft, maar we willen zo min mogelijk e-nummers, aroma’s en kleurstoffen gebruiken. Dat is soms een uitdaging.”

De cacaoboeren worden ondersteund en krijgen een hogere prijs voor hun bonen. Hoe ga je om met de kosten van de overige ingrediënten?
“Natuurlijk probeer ik soms te onderhandelen op prijs, want we groeien ook heel hard. Maar ik ga de leverancier niet op het laatste dubbeltje uitknijpen. Dat past niet bij de missie van Tony’s Chocolonely. Als een leverancier met een prijsverhoging komt, dan kijk ik eerst of ik deze kan begrijpen. We vinden dat iedereen in de keten eerlijke handel moet kunnen drijven en eerlijk moet verdienen. Dat betekent dat als de grondstoffen duurder worden, ik het niet meer dan logisch vind dat ik meer moet betalen. Als de grondstoffen goedkoper worden, vind ik het daarentegen ook niet meer dan logisch dat ik minder betaal. We willen een eerlijke prijs betalen, maar er moet voor ons ook een businesscase in zitten. Soms, met name op verpakkingen, zou ik liever duurzamer materiaal gebruiken. Dat kan echter niet altijd, omdat we onszelf dan uit de markt zouden prijzen.”

Nancy van Bemmel
Door Nancy van Bemmel
Nancy van Bemmel is een gedreven journalist. Voor Inkopers-café zet ze zich graag in om inkopers snel van het allerlaatste nieuws te voorzien. Heeft u tips voor Nancy? U kunt haar mailen via: nancy@inkopers-cafe.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.