Inloggen
Login met InkopersCafé account Account aanmaken

Premium logo's

Premium logo's

Premium partners

Sidebar premium

Sidebar premium

Gold partners

Sidebar gold

Sidebar gold

Silver partners

Sidebar silver

Sidebar silver
12
02
Nancy van Bemmel
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Door Nancy van Bemmel
Dossier: Duurzaam inkopen
Soort: ,

Verantwoordelijk de stekker uit je leveranciersrelatie trekken

Ketenverantwoordelijkheid wordt steeds belangrijker. Zowel consumenten, de media als de politiek leggen hier steeds meer nadruk op en nagelen bedrijven aan de schandpaal als het misgaat. Inkopers moeten oppassen dat zij geen oorlogen financieren door het inkopen van conflictmineralen uit Congo. Ook bij het importeren van jurkjes uit Bangladesh of Myanmar heerst de vraag of deze kleding onder schijnende omstandigheden, of zelfs door kinderhandjes, is gemaakt. Als een bedrijf ontdekt dat een leverancier zich toch schuldig maakt aan mensenrechtenschendingen, dan wordt de relatie vaak snel beëindigd uit angst voor negatieve krantenkoppen.

Maar is dit wel verantwoordelijk? Eerder stelde de Stichting Onderzoek Multinationale Ondernemingen (SOMO) al tegen InkopersCafe.nl: ‘No cut & run’. Direct de biezen pakken wanneer het moeilijk wordt, is niet de oplossing. Maar hoe hoort het dan wel? Hierover schreef de stichting, dat zich richt op onafhankelijk onderzoek naar de effecten van beleid van multinationals op mens en milieu, de paper: ‘Should I stay or should I go?’.

In de paper verwijst de stichting naar de twee belangrijkste internationale standaarden voor maatschappelijk verantwoord ondernemen: de UN Guiding Principles on Business and Human Rights (UNGP’s) en de OECD Guidelines for Multinational Enterprises. Deze standaarden stellen dat bedrijven een verantwoordelijkheid hebben om nadelige effecten op mensenrechten te voorkomen of beperken, waar zij al dan niet via zakelijke relaties aan bijdragen.

Beëindigen relatie als laatste maatregel
De OECD Guidelines verwijzen naar het beëindigen van een relatie als laatste maatregel. Hiermee benadrukken de richtlijnen het belang van betrokkenheid bij zakenpartners om zo nadelige effecten te voorkomen, signaleren en verzachten. Ook de UNGP’s spreken van een verantwoordelijkheid van bedrijven om hun macht te gebruiken om schendingen te voorkomen of terug te dringen. Pas als een bedrijf geen invloed meer kan uitoefenen, zou hij moeten overwegen om de relatie te beëindigen.

Hoewel de OECD Guidelines het beëindigen van een relatie als laatste maatregel zien, kan er ook al invloed uitgeoefend worden vanaf het begin van de relatie. Als het vooruitzicht op het beëindigen van de relatie vanaf het begin op tafel ligt, zal dit de positie van het bedrijf versterken en is de kans groter dat problematische situaties aangepakt kunnen worden, zonder dat je de stekker volledig uit de relatie hoeft te trekken.

Geloofwaardigheid
Je moet echter wel bereid zijn om de stekker daadwerkelijk uit de relatie te trekken, stelt een van de respondenten van SOMO in de paper. Anders gaat dit ten koste van je geloofwaardigheid. Om het vooruitzicht van contractbeëindiging aannemelijk te maken, kan je verschillende acties ondernemen. Zo kunnen er scherpe voorwaarden in contracten worden opgenomen, met als gevolg dat wanneer deze niet nageleefd worden het contract op het spel staat.

De duur van het contract kan tevens meer gewicht in de schaal leggen. Als het einde van het contract nadert, is de kans dat er geen verlenging komt aanwezig en daarmee creëer je macht. Aan de andere kant, als een bedrijf contractueel gebonden is aan de zakelijke relatie voor een langere periode, dan is de dreiging van een contractbeëindiging lager en is je invloed ook aanzienlijk minder.

Tijd om op te stappen
Als alle inspanningen om de situatie te verbeteren weinig opleveren, wat doe je dan? Wanneer trek je de stekker uit de relatie? De richtlijnen geven weinig informatie over de manier waarop bedrijven kunnen meten wanneer er genoeg voortgang is geboekt om de relatie voort te zetten en wanneer het tijd is om daadwerkelijk op te stappen. In de paper wordt geadviseerd om vooraf een SMART (specifiek, meetbaar, acceptabel, realistisch, tijdsgebonden) aanpak te maken, dat duidelijk aangeeft wanneer welke actie moet zijn bereikt. Op die manier kun je meetbaar maken wanneer het genoeg is geweest.

Negatieve effecten van beëindiging
En dan? De UNGP’s en de OECD Guidelines stellen dat als een bedrijf door de zakelijke relatie heeft bijgedragen aan de negatieve effecten, dat het ook verantwoordelijk is voor het herstellen van de schade voor zover dat in zijn bereik ligt. Deze verantwoordelijkheid wordt niet minder wanneer het bedrijf besluit om de relatie te beëindigen.

Bedrijven moeten namelijk ook bewust zijn van de potentiële negatieve effecten van het beëindigen van de relatie zelf. Deze effecten gaan bijvoorbeeld over de banen van de arbeiders in de fabriek, verlies van belastingen en andere potentiële lokale economische gevolgen door een overhaast vertrek. Ook is het mogelijk dat een minder verantwoordelijk bedrijf instapt, zodra er een plek vrijkomt, waardoor de negatieve impact op de arbeiders, gemeenschappen en milieu alleen maar wordt vergroot.

Dit artikel is onderdeel van het dossier ‘ketenverantwoordelijkheid’. Eerder verscheen het artikel ‘Kledingindustrie maakt vuile handen in Myanmar’, ‘3 MVO trends voor 2018’ en ‘Tony’s Chocolonely wil alle ingrediënten traceerbaar maken’.

 

Nancy van Bemmel
Door Nancy van Bemmel
Nancy van Bemmel is een gedreven journalist. Voor Inkopers-café zet ze zich graag in om inkopers snel van het allerlaatste nieuws te voorzien. Heeft u tips voor Nancy? U kunt haar mailen via: nancy@inkopers-cafe.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.